obyczajny

Polish

Etymology

    From obyczaj + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔ.bɘˈt͡ʂaj.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ajnɘ
    • Syllabification: o‧by‧czaj‧ny

    Adjective

    obyczajny (comparative bardziej obyczajny, superlative najbardziej obyczajny, derived adverb obyczajnie)

    1. (dated) decent (showing integrity, fairness, moral uprightness)
      Synonym: przyzwoity
      Antonym: nieobyczajny

    Declension

    Declension of obyczajny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative obyczajny obyczajna obyczajne obyczajni obyczajne
    genitive obyczajnego obyczajnej obyczajnego obyczajnych
    dative obyczajnemu obyczajnej obyczajnemu obyczajnym
    accusative obyczajnego obyczajny obyczajną obyczajne obyczajnych obyczajne
    instrumental obyczajnym obyczajną obyczajnym obyczajnymi
    locative obyczajnym obyczajnej obyczajnym obyczajnych

    Derived terms

    noun
    • obyczajność

    Further reading

    • “obyczajny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “obyczajny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)