przyzwoity

Polish

Etymology

Unclear. Attested also in the form przywoity, could therefore be akin to Old Polish przywinąć (“to join, to ally”). Alternatively from earlier *przyswoity, from przyswoić +‎ -ity.

Pronunciation

  • IPA(key): /pʂɘ.zvɔˈi.tɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -itɘ
  • Syllabification: przy‧zwo‧i‧ty

Adjective

przyzwoity (comparative przyzwoitszy, superlative najprzyzwoitszy, derived adverb przyzwoicie or (obsolete) przyzwoito)

  1. decent (showing integrity, fairness, moral uprightness)
    Antonym: nieprzyzwoity
  2. decent (of a not bad quality)

Declension

Declension of przyzwoity (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative przyzwoity przyzwoita przyzwoite przyzwoici przyzwoite
genitive przyzwoitego przyzwoitej przyzwoitego przyzwoitych
dative przyzwoitemu przyzwoitej przyzwoitemu przyzwoitym
accusative przyzwoitego przyzwoity przyzwoitą przyzwoite przyzwoitych przyzwoite
instrumental przyzwoitym przyzwoitą przyzwoitym przyzwoitymi
locative przyzwoitym przyzwoitej przyzwoitym przyzwoitych

Derived terms

Further reading

  • “przyzwoity”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “przyzwoity”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)