obyczaj

Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *obyčajь.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ɔˈbɘ.t͡ʂaj/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘt͡ʂaj
    • Syllabification: o‧by‧czaj

    Noun

    obyczaj m inan

    1. custom
    2. habit
    3. mores
    4. (Western Lublin, Eastern Lublin, Lublin Voivodeship) perimeter or fitting of a sieve

    Declension

    Declension of obyczaj
    singular plural
    nominative obyczaj obyczaje
    genitive obyczaju obyczajów
    dative obyczajowi obyczajom
    accusative obyczaj obyczaje
    instrumental obyczajem obyczajami
    locative obyczaju obyczajach
    vocative obyczaju obyczaje

    Derived terms

    adverbs
    noun
    • obyczajówka
    nouns

    Descendants

    • → Lithuanian: abičajus

    Further reading

    • “obyczaj”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “obyczaj”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Wanda Decyk-Zięba, editor (2018-2022), “obyczaj”, in Dydaktyczny Słownik Etymologiczno-historyczny Języka Polskiego [A Didactic, Historical, Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), →ISBN
    • Hieronim Łopaciński (1892), “obyczaj”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 224