kveke
Norwegian Nynorsk
Alternative forms
Dialectal forms
- kukku, kvikve (Orkdal)
- kvekku, kveku, kveko (Eastern Norway)
- kvekje (Surnadal, Hardanger, Vega, Sør-Rana)
- kvekkje (Øre in Nordmøre)
- kvike, kvika, kviku (Telemark, Setesdal)
- kvæke, kvæk (Stemshaug, Stadsbygd, Geitastrand, Strinda, Meråker, Korgen, Fauske, Sørfold, Buksnes, Troms)
- kvækk (Tingvoll in Møre)
- kvøkku (Rindal)
- kveike (Frosta, Hadeland, Stod, Foldereid, Ofoten, some places in Vestfold)
- kveikje (Bolsøy)
- kvikje (some dialects)
Etymology
From Old Norse *kvikva, from Proto-Germanic *kwikwǭ. First attested in 1698 by Jonas Ramus (Green).
Compare Swedish kvickrot, German Quecke, Dutch kweek and English quackgrass. Otherwise common in Swedish dialects: kveke in Västergötland, kvegga in Bohuslän, kveka in Värmland and kvecke in several dialects.
Noun
kveke f (definite singular kveka, uncountable)
Synonyms
- eksing / ekse (Trøndelag and Øysterdal)
- inngras (Vestfold)
- langrotgras / langrot (Stryn, Selje, Møre, Aukra, Oppdal)
- librodd (Telemark)
- røyrgras / røyrrot (several dialects)
- ripstreng (Hol in Lofoten)
- skjergras (Oppdal and Dovre, but other plants in other dialects)
- skingras (Trøndelag)
- tægjegras (Slidre)