kuma

See also: Appendix:Variations of "kuma"

Bambara

Verb

kuma

  1. (intransitive) to speak

Noun

kuma

  1. word, that which is spoken

References

Basque

kuma

Noun

kuma inan

  1. A cradle.

Synonyms

Dangaléat

Noun

kúmá (West), kūmà (East)

  1. meat
    kúm dì (West), kūm dī (East) : only the meat (showing regular deletion of the -a when another syllable follows)

References

  • Jean Pierre Caprile: Études phonologiques tchadiennes

Guinea-Bissau Creole

Etymology

    Derived from Portuguese como.

    Pronoun

    kuma

    1. that
    2. what
    3. how

    Hoava

    Noun

    kuma

    1. water

    References

    • Karen Davis, A grammar of the Hoava language, Western Solomons (2003), page 36

    Jamtish

    Etymology

    From Old Norse koma (“to come”), from Proto-Germanic *kwemaną, from Proto-Indo-European *gʷem- (“to step”).

    Pronunciation

    • (Åre) IPA(key): [²kʰoˑmuᵝ]
    • (Mattmar, Näskott) IPA(key): [²kʰɔːmɔ]
    • (Hackås, Hallen, Håsjö, Häggenås, Hällesjö, Marieby, Revsund, Rätan) IPA(key): [²kʰuᵝmːa]
    • (Rödön) IPA(key): [²kʰuᵝmːæ]
    • (Hammerdal) IPA(key): [²kʰɔmːa]
    • (Berg) IPA(key): [²kʰɶmːa]
    • (Ragunda) IPA(key): [²kʰuᵝma], [²kʰuᵝmːa][1]
    • (Fors) IPA(key): [²kʰʊma]

    Verb

    kuma

    1. to come

    Conjugation

    Conjugation of kuma — active (irregular, strong class 4)
    infinitive kuma
    present participle kuman, kumanes
    past participle kwmin
    supine kwmið
    present past
    indicative kum kumeð
    subjunctive ― kumi
    imperative
    2nd-person singular kum
    1st-person plural kumum
    2nd-person plural kuman

    References

    1. ^ Söderström, Sven. 1972. Om kvantitetsutvecklingen i norrländska folkmål. p. 34

    Further reading

    • Bucht, Torsten. 1924. Äldre u ock o i kort stavelse i mellersta Norrland. pp. 81-82.

    Japanese

    Romanization

    kuma

    1. Rōmaji transcription of くま

    Kaurna

    Etymology

    (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈkuma]
    • Hyphenation: ku‧ma

    Numeral

    kuma

    1. one
      Kuma, purlaityi, marnkutyi, yarapurla, mila…
      One, two, three, four, five…

    Pronoun

    kuma

    1. another (indefinite pronoun)
      Yalakanta'ai padnithi kardadla kuma yartanangku.
      I just came from another distant place.

    Adverb

    kuma

    1. also, too
      niina kuma ― you too

    Derived terms

    • kuma miyu (“stranger”)
    • kuma partirrka (“one hundred”)
    • kuma pukilyarlu (“the day before yesterday”)
    • kuma-kumangka (“one after another”)
    • kumangka (“together”)
    • kumanti (“only one, just one”)
    • kumapurtu (“all together, all at once”)
    • kumarluku (“once”)
    • kumarlukunti (“only once”)
    • kumarru (“individually”)
    • kumarta (“different, distinct, separate”)
    • kumartapinthi (“to separate, to divide”)
    • kumauwata (“one thousand”)
    • Kumiki (“January”)
    • Kumirntu (“Monday”)
    • kumirrka (“ten”)
    • kumiwurra (“one million”)

    References

    • Amery, Rob; Greenwood, Susie; Morley, Jasmine (2023) [2021], “kuma”, in Kaurna Warrapiipa [Kaurna Dictionary], 3rd edition, Adelaide, SA: Kaurna Warra Pintyanthi; Wakefield Press, page 26
    • C.G. Teichelmann, C.W. Schürmann (1840), “kuma”, in Outlines of a Grammar, Vocabulary and Phraseology of the Aboriginal Language of South Australia‎[1], Adelaide, SA: Self-published, page 13

    Further reading

    • Warra Kaurna Yalaka, ed. Rob Amery. November 2017

    Kituba

    Verb

    kuma

    1. to arrive

    Kongo

    Verb

    kuma

    1. to arrive

    Lindu

    Noun

    kuma

    1. germ

    Maaka

    Noun

    kuma

    1. ear

    References

    Mauritian Creole

    Adverb

    kuma

    1. alternative spelling of kouma

    References

    • Baker, Philip; Hookoomsing, Vinesh Y. (1987), Diksiyoner kreol morisyeṅ [Mauritian Creole Dictionary] (in French and English), Paris: L'Harmattan, →ISBN, page 167

    Oromo

    Oromo numbers (edit)
     ←  1  ←  100 1,000 10,000  → 
        Cardinal: kuma
        Ordinal: kumaffaa

    Etymology

    Inherited from Proto-Cushitic *kum-. Compare Hadiyya kúma, Sidamo kúme and Somali kun.

    Numeral

    kuma

    1. thousand

    Polish

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈku.ma/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uma
    • Syllabification: ku‧ma

    Etymology 1

      From kum + -a.

      Noun

      kuma f (male equivalent kum)

      1. female equivalent of kum (“godmother”)
      2. (dated, colloquial) neighbor, neighbour
      3. (dated, colloquial) friend
      Declension
      Declension of kuma
      singular plural
      nominative kuma kumy
      genitive kumy kum
      dative kumie kumom
      accusative kumę kumy
      instrumental kumą kumami
      locative kumie kumach
      vocative kumo kumy

      Etymology 2

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Noun

        kuma m pers

        1. genitive/accusative singular of kum

        Etymology 3

          See the etymology of the corresponding lemma form.

          Verb

          kuma

          1. third-person singular present of kumać

          Further reading

          • “kuma”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
          • “kuma”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
          • Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “kuma”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 37
          • Halina Świderska (1929), “kuma”, in Dialekt Księstwa Łowickiego (in Polish), Warsaw, →ISBN, page 109

          Rama

          Noun

          kuma

          1. woman

          References

          Savosavo

          Pronunciation

          • IPA(key): [ˈkuma]

          Noun

          kuma

          1. rain

          References

          • Claudia Wegener (2012), A Grammar of Savosavo, Berlin: De Gruyter, →OCLC, page 370

          Serbo-Croatian

          Pronunciation

          • IPA(key): /kǔːma/

          Noun

          kúma f (Cyrillic spelling ку́ма)

          1. godmother
          2. goodwife, gossip

          Further reading

          • “kuma”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

          Swahili

          Etymology

          Cognate with Yao (Africa) likuma (“vagina”).

          Pronunciation

          • (Unguja standard) IPA(key): /ˈku.mɑ/
          • Audio (Kenya):(file)

          Noun

          kuma class IX (plural kuma class X)

          1. vulva
          2. (vulgar) vagina, cunt, pussy
            Synonyms: see Thesaurus:uke

          Taivoan

          Noun

          kuma

          1. the crowds
          2. the Shrine of Taivoan in some Taivoan communities.
          3. younger brother

          Adjective

          kuma

          1. many (people)

          Turkish

          Etymology

            Inherited from Ottoman Turkish قومه (kuma), from Proto-Turkic *koma.

            Noun

            kuma (definite accusative kumayı, plural kumalar)

            1. a woman who lives with a married man (and the rest of his family), concubine

            Declension

            Declension of kuma
            singular plural
            nominative kuma kumalar
            definite accusative kumayı kumaları
            dative kumaya kumalara
            locative kumada kumalarda
            ablative kumadan kumalardan
            genitive kumanın kumaların
            Possessive forms
            nominative
            singular plural
            1st singular kumam kumalarım
            2nd singular kuman kumaların
            3rd singular kuması kumaları
            1st plural kumamız kumalarımız
            2nd plural kumanız kumalarınız
            3rd plural kumaları kumaları
            definite accusative
            singular plural
            1st singular kumamı kumalarımı
            2nd singular kumanı kumalarını
            3rd singular kumasını kumalarını
            1st plural kumamızı kumalarımızı
            2nd plural kumanızı kumalarınızı
            3rd plural kumalarını kumalarını
            dative
            singular plural
            1st singular kumama kumalarıma
            2nd singular kumana kumalarına
            3rd singular kumasına kumalarına
            1st plural kumamıza kumalarımıza
            2nd plural kumanıza kumalarınıza
            3rd plural kumalarına kumalarına
            locative
            singular plural
            1st singular kumamda kumalarımda
            2nd singular kumanda kumalarında
            3rd singular kumasında kumalarında
            1st plural kumamızda kumalarımızda
            2nd plural kumanızda kumalarınızda
            3rd plural kumalarında kumalarında
            ablative
            singular plural
            1st singular kumamdan kumalarımdan
            2nd singular kumandan kumalarından
            3rd singular kumasından kumalarından
            1st plural kumamızdan kumalarımızdan
            2nd plural kumanızdan kumalarınızdan
            3rd plural kumalarından kumalarından
            genitive
            singular plural
            1st singular kumamın kumalarımın
            2nd singular kumanın kumalarının
            3rd singular kumasının kumalarının
            1st plural kumamızın kumalarımızın
            2nd plural kumanızın kumalarınızın
            3rd plural kumalarının kumalarının
            Predicative forms
            singular plural
            1st singular kumayım kumalarım
            2nd singular kumasın kumalarsın
            3rd singular kuma
            kumadır
            kumalar
            kumalardır
            1st plural kumayız kumalarız
            2nd plural kumasınız kumalarsınız
            3rd plural kumalar kumalardır

            Ye'kwana

            Variant orthographies
            ALIV kuma
            Brazilian standard kuma
            New Tribes cuma

            Etymology

            From Proto-Cariban *kuma; compare Apalaí kuma, Kari'na kuma, Trió 'ma, Wayana kuna, Akawaio ï'ma.

            Pronunciation

            • IPA(key): [kuma]

            Verb

            kuma

            1. (intransitive, of water) to flood, to overflow

            Derived terms

            References

            • Costa, Isabella Coutinho; Silva, Marcelo Costa da; Rodrigues, Edmilson Magalhães (2021), “chuumadö”, in Portal Japiim: Dicionário Ye'kwana‎[4], Museu do Índio/FUNAI
            • Hall, Katherine Lee (1988), The morphosyntax of discourse in De'kwana Carib, volumes I and II, Saint Louis, Missouri: PhD Thesis, Washington University, pages 227, 387, 393: “chu:madü 'rising water, high water' […] chu:madü - rising river […] kuma:dü - to flood, overflow (lit. rising river)”