kumać

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kumati.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈku.mat͡ɕ/
    • Audio 1; “kumać”:(file)
    • Audio 2; “kumać się”:(file)
    • Rhymes: -umat͡ɕ
    • Syllabification: ku‧mać

    Verb

    kumać impf (perfective skumać)

    1. (transitive, colloquial) to catch, to get, to grok, to understand
      Synonyms: czaić, jarzyć, kapować, obczajać, pojmować, rozumieć, trybić
      Teraz kumam. ― Now I get it.
    2. (reflexive with się, colloquial) to be a buddy, to pal up [with z (+ instrumental) ‘with someone’]
      Synonyms: być za pan brat, kolegować się, kumplować się, trzymać sztamę

    Conjugation

    Conjugation of kumać impf (class I)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive kumać
    present tense 1st kumam kumamy
    2nd kumasz kumacie
    3rd kuma kumają
    impersonal kuma się
    past tense 1st kumałem,
    -(e)m kumał
    kumałam,
    -(e)m kumała
    kumałom1,
    -(e)m kumało
    kumaliśmy,
    -(e)śmy kumali
    kumałyśmy,
    -(e)śmy kumały
    2nd kumałeś,
    -(e)ś kumał
    kumałaś,
    -(e)ś kumała
    kumałoś1,
    -(e)ś kumało
    kumaliście,
    -(e)ście kumali
    kumałyście,
    -(e)ście kumały
    3rd kumał kumała kumało kumali kumały
    impersonal kumano
    future tense 1st będę kumał, będę kumać będę kumała, będę kumać będę kumało1, będę kumać będziemy kumali, będziemy kumać będziemy kumały, będziemy kumać
    2nd będziesz kumał, będziesz kumać będziesz kumała, będziesz kumać będziesz kumało1, będziesz kumać będziecie kumali, będziecie kumać będziecie kumały, będziecie kumać
    3rd będzie kumał, będzie kumać będzie kumała, będzie kumać będzie kumało, będzie kumać będą kumali, będą kumać będą kumały, będą kumać
    impersonal będzie kumać się
    conditional 1st kumałbym,
    bym kumał
    kumałabym,
    bym kumała
    kumałobym1,
    bym kumało
    kumalibyśmy,
    byśmy kumali
    kumałybyśmy,
    byśmy kumały
    2nd kumałbyś,
    byś kumał
    kumałabyś,
    byś kumała
    kumałobyś1,
    byś kumało
    kumalibyście,
    byście kumali
    kumałybyście,
    byście kumały
    3rd kumałby,
    by kumał
    kumałaby,
    by kumała
    kumałoby,
    by kumało
    kumaliby,
    by kumali
    kumałyby,
    by kumały
    impersonal kumano by
    imperative 1st niech kumam kumajmy
    2nd kumaj kumajcie
    3rd niech kuma niech kumają
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st kumałem był kumałam była kumałom było1 kumaliśmy byli kumałyśmy były
    2nd kumałeś był kumałaś była kumałoś było1 kumaliście byli kumałyście były
    3rd kumał był kumała była kumało było kumali byli kumały były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym kumał byłabym kumała byłobym kumało1 bylibyśmy kumali byłybyśmy kumały
    2nd byłbyś kumał byłabyś kumała byłobyś kumało1 bylibyście kumali byłybyście kumały
    3rd byłby kumał byłaby kumała byłoby kumało byliby kumali byłyby kumały
    active adjectival participle kumający kumająca kumające kumający kumające
    passive adjectival participle kumany2 kumana2 kumane2 kumani2 kumane2
    contemporary adverbial participle kumając
    verbal noun kumanie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.
    2Colloquial.

    Derived terms

    adjective
    verbs
    • pokumać pf
    • zakumać pf

    Further reading

    • “kumać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kumać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)