kum

See also: Appendix:Variations of "kum"

Translingual

Symbol

kum

  1. (international standards) ISO 639-2 & ISO 639-3 language code for Kumyk.

See also

Afar

Etymology

From kú (“thy”) +‎ -m.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkum/ [ˈkʊm]
  • Hyphenation: kum

Pronoun

kúm (predicative kúumu or kuumú)

  1. thine, yours

See also

Afar possessive pronouns
1st person 2nd person 3rd person
m f
singular yím kúm kayím tetím
plural ním siním kením

References

  • E. M. Parker; R. J. Hayward (1985), “kum”, in An Afar-English-French dictionary (with Grammatical Notes in English), University of London, →ISBN
  • Mohamed Hassan Kamil (2004), Parlons Afar: Langue et Culture, L'Hammartan, →ISBN, page 67
  • Mohamed Hassan Kamil (2015), L’afar: description grammaticale d’une langue couchitique (Djibouti, Erythrée et Ethiopie)‎[1], Paris: Université Sorbonne Paris Cité (doctoral thesis)

Akan

Alternative forms

Verb

kum (Twi)

  1. to kill, slaughter
  2. to butcher
    Synonym: dwidwa

Derived terms

  • kum sono (“to menstruate”, literally “to kill an elephant”)

Barbareño

Alternative forms

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) Compare Ventureño kuʼum.

Pronunciation

Verb

kum

  1. to arrive, to come, to be approaching
    sekumus hi lkik̓i
    He doesn't get anything
    (literally, “Nothing comes to him”)

References

  • Kenneth W. Whistler (1980), “kum”, in An Interim Barbareño Chumash Dictionary (of Barbareño as spoken by Mary Yee)‎[2], page 14
  • Richard Applegate (2015), “kum”, in Integrated Dictionary of Shmuwich — Barbareño Chumash: March 2015 Edition‎[3], page 97

Gagauz

Etymology

From Proto-Turkic *kum (“sand”)

Noun

kum (definite accusative [please provide], plural [please provide])

  1. sand

Karaim

Etymology

From Proto-Turkic *kum.

Noun

kum

  1. sand

References

  • N. A. Baskakov, S.M. Šapšala, editor (1973), “kum”, in Karaimsko-Russko-Polʹskij Slovarʹ [Karaim-Russian-Polish Dictionary], Moscow: Moskva, →ISBN

Kusaal

Noun

kum

  1. death

References

  • Agoswin Musah (2018), A Grammar of Kusaal: A Mabia (Gur) Language of Northern Ghana, Peter Lang, →DOI, →ISBN, page 54

Mapudungun

Adjective

kum (Raguileo spelling)

  1. Of dark red colour.

Mbongno

Noun

kum

  1. river

References

  • Charles K. Meek, Tribal Studies in Northern Nigeria (1931)

Mizo

Etymology

From Proto-Kuki-Chin *kum.

Noun

kum

  1. year

Derived terms

Further reading

North Frisian

Alternative forms

Etymology

From Old Frisian kuma, from Proto-West Germanic *kweman, from Proto-Germanic *kwemaną (“to come”), from Proto-Indo-European *gʷémt (“to step; to arrive”), from *gʷem- (“to come, step”).

Verb

kum

  1. (Sylt) to come

Conjugation

Norwegian Bokmål

Etymology

From Middle Low German kum, kumme (compare German Low German Kumme (“bowl”)).

Pronunciation

  • IPA(key): /kum/
  • Rhymes: -um

Noun

kum m (definite singular kummen, indefinite plural kummer, definite plural kummene)

  1. sink
  2. manhole

Synonyms

Derived terms

  • avløpskum
  • brannkum
  • fiskekum
  • gjødselkum
  • kloakkum
  • kumlokk
  • slamkum
  • vaskekum

References

Norwegian Nynorsk

Etymology

From Middle Low German kum, kumme (compare German Low German Kumme (“bowl”)).

Pronunciation

  • IPA(key): /kum/
  • Rhymes: -um

Noun

kum m (definite singular kummen, indefinite plural kummar, definite plural kummane)

  1. sink
  2. manhole

Derived terms

  • avløpskum
  • brannkum
  • fiskekum
  • gjødselkum
  • kloakkum
  • kumlokk
  • slamkum
  • vaskekum

References

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkum/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -um
  • Syllabification: kum

Etymology 1

    Inherited from Old Polish kum, from Proto-Slavic *kumъ, from earlier *kъmotrъ, from Latin compater.

    Noun

    kum m pers (female equivalent kuma or kumoszka or (dialectal) kumola)

    1. (dated) godfather
    2. (dated, colloquial) chum
    Declension
    Declension of kum
    singular plural
    nominative kum kumowie, kumy1
    genitive kuma kumów
    dative kumowi kumom
    accusative kuma kumów
    instrumental kumem kumami
    locative kumie kumach
    vocative kumie kumowie

    1Deprecative.

    Etymology 2

      Onomatopoeic.

      Interjection

      kum

      1. ribbit

      Etymology 3

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Noun

        kum f

        1. genitive plural of kuma

        Further reading

        • “kum”, in Wielki słownik języka polskiego‎[4] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “kum”, in Polish dictionaries at PWN‎[5] (in Polish)

        Serbo-Croatian

        Etymology 1

        From Proto-Slavic *kumъ, from earlier *kъmotrъ, from Latin compater.

        Pronunciation

        • IPA(key): /kûːm/

        Noun

        kȗm m anim (Cyrillic spelling ку̑м)

        1. One's own godfather or one's child's godfather
        2. One's best man (venčani kum ― marriage companion): the primary attendant (to the couple) in a wedding ceremony.
        3. by extension, a very close friend, especially a close family friend.
        Declension
        Declension of kum
        singular plural
        nominative kȗm kȕmovi
        genitive kȗma kumóvā
        dative kȗmu kumòvima
        accusative kȗma kȕmove
        vocative kȗme kȕmovi
        locative kȗmu kumòvima
        instrumental kȗmom kumòvima
        Synonyms

        Further reading

        • “kum”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

        Etymology 2

        Borrowed from Ottoman Turkish قوم (Turkish kum (“sand”)).

        Pronunciation

        • IPA(key): /kûm/

        Noun

        kȕm m inan (Cyrillic spelling ку̏м)

        1. (uncountable) sand
          Synonym: pijesak
        Declension

        Further reading

        • “kum”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

        Slavomolisano

        Etymology

        From Serbo-Croatian kum.

        Pronunciation

        • IPA(key): /kûːm/

        Noun

        kum m

        1. godfather
          • 2010, Natalina Spadanuda, Le renard et le loup:
            Kum, ja znam di je na masarija di, unutra, jesu čuda stvari za jist. Što gorivaš, šma po?
            Godfather, I know where there is a farm where there are many things to eat inside. What do you say, shall we go?

        Declension

        Declension of kum (anim series-1b masc cons-stem)
        singular plural
        nominative kum kuma
        genitive kuma kum, kumi
        dative kumu kumami, kumi
        accusative kum, kuma kuma
        locative kumu kuma
        instrumental kumom, kumam kumami, kumi

        References

        • Breu, W., Mader Skender, M. B. & Piccoli, G. 2013. Oral texts in Molise Slavic (Italy): Acquaviva Collecroce. In Adamou, E., Breu, W., Drettas, G. & Scholze, L. (eds.). 2013. EuroSlav2010: Elektronische Datenbank bedrohter slavischer Varietäten in nichtslavophonen Ländern Europas – Base de données électronique de variétés slaves menacées dans des pays européens non slavophones. Konstanz: Universität / Paris: Lacito (Internet Publication).

        Sumerian

        Romanization

        kum

        1. romanization of 𒄣 (kum)

        Tocharian A

        Noun

        kum m

        1. tuft of hair

        Turkish

        Etymology

        Inherited from Ottoman Turkish قوم (kum, “sand, gravel”), from Old Anatolian Turkish قوم (qum), from Proto-Turkic *kum (“sand”).

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈkum/
        • Audio:(file)
        • Hyphenation: kum

        Noun

        kum (definite accusative kumu, plural kumlar)

        1. sand
          kum gibi kaynamak ― (please add an English translation of this usage example)
        2. hard grains in the fleshy parts of fruits such as pears, quinces, etc.
        3. (medicine) gravel, nephrolith, a deposit of calculous concretions in the kidneys and the bladder

        Declension

        Declension of kum
        singular plural
        nominative kum kumlar
        definite accusative kumu kumları
        dative kuma kumlara
        locative kumda kumlarda
        ablative kumdan kumlardan
        genitive kumun kumların
        Possessive forms
        nominative
        singular plural
        1st singular kumum kumlarım
        2nd singular kumun kumların
        3rd singular kumu kumları
        1st plural kumumuz kumlarımız
        2nd plural kumunuz kumlarınız
        3rd plural kumları kumları
        definite accusative
        singular plural
        1st singular kumumu kumlarımı
        2nd singular kumunu kumlarını
        3rd singular kumunu kumlarını
        1st plural kumumuzu kumlarımızı
        2nd plural kumunuzu kumlarınızı
        3rd plural kumlarını kumlarını
        dative
        singular plural
        1st singular kumuma kumlarıma
        2nd singular kumuna kumlarına
        3rd singular kumuna kumlarına
        1st plural kumumuza kumlarımıza
        2nd plural kumunuza kumlarınıza
        3rd plural kumlarına kumlarına
        locative
        singular plural
        1st singular kumumda kumlarımda
        2nd singular kumunda kumlarında
        3rd singular kumunda kumlarında
        1st plural kumumuzda kumlarımızda
        2nd plural kumunuzda kumlarınızda
        3rd plural kumlarında kumlarında
        ablative
        singular plural
        1st singular kumumdan kumlarımdan
        2nd singular kumundan kumlarından
        3rd singular kumundan kumlarından
        1st plural kumumuzdan kumlarımızdan
        2nd plural kumunuzdan kumlarınızdan
        3rd plural kumlarından kumlarından
        genitive
        singular plural
        1st singular kumumun kumlarımın
        2nd singular kumunun kumlarının
        3rd singular kumunun kumlarının
        1st plural kumumuzun kumlarımızın
        2nd plural kumunuzun kumlarınızın
        3rd plural kumlarının kumlarının
        Predicative forms
        singular plural
        1st singular kumum kumlarım
        2nd singular kumsun kumlarsın
        3rd singular kum
        kumdur
        kumlar
        kumlardır
        1st plural kumuz kumlarız
        2nd plural kumsunuz kumlarsınız
        3rd plural kumlar kumlardır

        Derived terms

        Proper nouns

        Further reading

        • “kum”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
        • Ayverdi, İlhan (2010), “kum”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
        • Nişanyan, Sevan (2002–), “kum”, in Nişanyan Sözlük
        • Eren, Hasan (1999), “kum”, in Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü [Etymological Dictionary of the Turkish Language]‎[6] (in Turkish), Ankara: Bizim Büro Basım Evi
        • “kum”, in Türkiye'de halk ağzından derleme sözlüğü [Compilation Dictionary of Popular Speech in Turkey] (in Turkish), Ankara: Türk Dil Kurumu, 1963–1982

        Wanham

        Noun

        kum

        1. water

        References