kulak

See also: külak, Kulak, kulák, kułak, Kułak, and külək

English

Alternative forms

Etymology

1877. From Russian кула́к (kulák, “wealthy peasant; fist; tight-fisted person”), plural кулаки́ (kulakí). Compare also Russian раскула́чивание (raskuláčivanije, “dekulakization”), подкула́чник (podkuláčnik, “subkulak”).

Pronunciation

  • (UK) IPA(key): /ˈkuːlak/
  • Audio (Southern England):(file)
  • (US) IPA(key): /ˈkulæk/

Noun

kulak (plural kulaks or kulaki)

  1. (historical) A prosperous peasant in the Russian Empire or the Soviet Union, who owned land and could hire workers.
    • 2002 Sep, Christopher Hitchens, “Martin Amis: Lightness at Midnight”, in Michael Kelly, editor, The Atlantic Monthly, Washington, D.C.: The Atlantic Monthly Group, →ISSN, →OCLC:
      The “internal organs,” as the CHEKA and the GPU and the KGB used to style themselves, were asked to police the mind for heresy as much as to torture kulaks to relinquish the food they withheld from the cities.
    • 2015 February 6, Nick Gillespie, “To the Barricades, Brooklyn Yuppies!”, in The Dailey Beast‎[1], retrieved 20150206:
      We are the “upper middle class”, the new kulaks whose antisocial self-interest and lack of submission to the aims of the revolutionary vanguard must be extinguished.

Usage notes

During Soviet state collectivization of farming in the 1920s and 1930s the label kulak, implying “tight-fisted”, was applied pejoratively to land-owning peasants in general.

Quotations

  • For quotations using this term, see Citations:kulak.

Synonyms

Hypernyms

  • employer    [⇒ thesaurus]
  • landlord
  • petit bourgeois

Derived terms

Translations

References

Merriam-Webster's Collegiate Dictionary: Tenth Edition 1997

Anagrams

Czech

Etymology

    Borrowed from Russian кула́к (kulák, “wealthy peasant; fist; tight-fisted person”).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈkulak]
    • Rhymes: -ulak
    • Hyphenation: ku‧lak

    Noun

    kulak m anim

    1. (historical, derogatory) kulak, a prosperous peasant marked as an enemy of the people by the communist regime, especially in the time of forced collectivization (e. g. in Czechoslovakia 1948–cca 1960)
      • 2003, Jaroslav Čejka, Lidé, čas a zvířata‎[2], Praha: Baronet, →ISBN, page 144:
        Pan Kubrycht byl prý původně bohatý sedlák, čili – jak se v padesátých letech říkalo – kulak, kterého vyhnali z jeho statku.
        People say that Mr. Kubrycht was originally a rich farmer, or – as it was said in 1950s – a kulak, who was forced to leave his farm.

    Declension

    Derived terms

    Further reading

    Anagrams

    Indonesian

    Pronunciation

    • (Standard Indonesian)
      • IPA(key): /ˈkulak/ [ˈku.lak̚]
        • Rhymes: -ulak
      • IPA(key): /ˈkulaʔ/ [ˈku.laʔ]
        • Rhymes: -ulaʔ
    • Syllabification: ku‧lak

    Etymology 1

    Inherited from Malay kulak.

    Noun

    kulak (plural kulak-kulak)

    1. measure (of rice)

    Etymology 2

    Borrowed from Javanese kulak (“to buy (up) at wholesale for resale”).

    Verb

    kulak (active berkulak, active mengulak, passive dikulak, imperative kulak, emphatic-jussive kulaklah)

    1. to buy for resale, to buy at wholesale (to resell at retail).
    Derived terms
    • berkulak
    • kulakan
    • mengulak
    • pengulak
    • perkulakan

    Further reading

    Italian

    Alternative forms

    Etymology

    Unadapted borrowing from Russian кула́к (kulák, “wealthy peasant; fist; tight-fisted person”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /kuˈlak/
    • Rhymes: -ak
    • Hyphenation: ku‧làk

    Noun

    kulak m (plural kulaki)

    1. (historical) kulak (prosperous peasant in Russia)

    Further reading

    • “kulak”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

    Norwegian Bokmål

    Noun

    kulak m (definite singular kulaken, indefinite plural kulaker, definite plural kulakene)

    1. form removed with the spelling reform of 2005; superseded by kulakk

    Norwegian Nynorsk

    Noun

    kulak m (definite singular kulaken, indefinite plural kulakar, definite plural kulakane)

    1. (pre-2005) alternative form of kulakk

    Portuguese

    Noun

    kulak m (plural kulaks)

    1. (historical) kulak (prosperous peasant in Russia)

    Turkish

    insan kulağı

    Pronunciation

    • IPA(key): /kuˈɫak/, [kʰuˈɫɑk]
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ak
    • Hyphenation: ku‧lak

    Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish قولاق (qulaq, “ear”), Old Anatolian Turkish قلاق (qulaq, “ear”), from Proto-Turkic *kulkak (“ear”). Cognate with Old Turkic 𐰸𐰆𐰞𐰴𐰴 (wk¹wl¹k¹k¹ /⁠qulqaq⁠/).

    Noun

    kulak (definite accusative kulağı, plural kulaklar)

    1. (anatomy) ear
    2. lug, earlobe
      Synonym: kulak kepçesi
    3. hearing, the sense of hearing
    4. (music) tuning key
    Declension
    Declension of kulak
    singular plural
    nominative kulak kulaklar
    definite accusative kulağı kulakları
    dative kulağa kulaklara
    locative kulakta kulaklarda
    ablative kulaktan kulaklardan
    genitive kulağın kulakların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular kulağım kulaklarım
    2nd singular kulağın kulakların
    3rd singular kulağı kulakları
    1st plural kulağımız kulaklarımız
    2nd plural kulağınız kulaklarınız
    3rd plural kulakları kulakları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular kulağımı kulaklarımı
    2nd singular kulağını kulaklarını
    3rd singular kulağını kulaklarını
    1st plural kulağımızı kulaklarımızı
    2nd plural kulağınızı kulaklarınızı
    3rd plural kulaklarını kulaklarını
    dative
    singular plural
    1st singular kulağıma kulaklarıma
    2nd singular kulağına kulaklarına
    3rd singular kulağına kulaklarına
    1st plural kulağımıza kulaklarımıza
    2nd plural kulağınıza kulaklarınıza
    3rd plural kulaklarına kulaklarına
    locative
    singular plural
    1st singular kulağımda kulaklarımda
    2nd singular kulağında kulaklarında
    3rd singular kulağında kulaklarında
    1st plural kulağımızda kulaklarımızda
    2nd plural kulağınızda kulaklarınızda
    3rd plural kulaklarında kulaklarında
    ablative
    singular plural
    1st singular kulağımdan kulaklarımdan
    2nd singular kulağından kulaklarından
    3rd singular kulağından kulaklarından
    1st plural kulağımızdan kulaklarımızdan
    2nd plural kulağınızdan kulaklarınızdan
    3rd plural kulaklarından kulaklarından
    genitive
    singular plural
    1st singular kulağımın kulaklarımın
    2nd singular kulağının kulaklarının
    3rd singular kulağının kulaklarının
    1st plural kulağımızın kulaklarımızın
    2nd plural kulağınızın kulaklarınızın
    3rd plural kulaklarının kulaklarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular kulağım kulaklarım
    2nd singular kulaksın kulaklarsın
    3rd singular kulak
    kulaktır
    kulaklar
    kulaklardır
    1st plural kulağız kulaklarız
    2nd plural kulaksınız kulaklarsınız
    3rd plural kulaklar kulaklardır
    Derived terms

    Etymology 2

      Borrowed from Russian кула́к (kulák).

      Noun

      kulak (definite accusative kulağı, plural kulaklar)

      1. kulak

      Further reading