burun

Azerbaijani

Etymology

From Proto-Turkic *burun. Compare Old Turkic [script needed] (burın, burun).

Pronunciation

  • IPA(key): [buˈrun]
  • Audio (Baku):(file)
  • Audio (Tabriz):(file)
  • Hyphenation: bu‧run

Noun

burun (definite accusative burnu, plural burunlar)

  1. (anatomy) nose
    Lazım olmayan yerə burnunu soxma!
    Mind your own business!
    (literally, “Don't stick your nose where it doesn't belong!”)
  2. (geography) cape

Usage notes

This noun is one of several Azerbaijani nouns which lose their last vowel in the accusative, genitive and dative singular, and in the singular possessive forms (see more Azerbaijani nouns which lose their last vowel).

Declension

Declension of burun
singular plural
nominative burunburunlar
definite accusative burnuburunları
dative burnaburunlara
locative burundaburunlarda
ablative burundanburunlardan
definite genitive burnunburunların
Possessive forms of burun
nominative
singular plural
mənim (“my”) burnum burunlarım
sənin (“your”) burnun burunların
onun (“his/her/its”) burnu burunları
bizim (“our”) burnumuz burunlarımız
sizin (“your”) burnunuz burunlarınız
onların (“their”) burnu or burunları burunları
accusative
singular plural
mənim (“my”) burnumu burunlarımı
sənin (“your”) burnunu burunlarını
onun (“his/her/its”) burnunu burunlarını
bizim (“our”) burnumuzu burunlarımızı
sizin (“your”) burnunuzu burunlarınızı
onların (“their”) burnunu or burunlarını burunlarını
dative
singular plural
mənim (“my”) burnuma burunlarıma
sənin (“your”) burnuna burunlarına
onun (“his/her/its”) burnuna burunlarına
bizim (“our”) burnumuza burunlarımıza
sizin (“your”) burnunuza burunlarınıza
onların (“their”) burnuna or burunlarına burunlarına
locative
singular plural
mənim (“my”) burnumda burunlarımda
sənin (“your”) burnunda burunlarında
onun (“his/her/its”) burnunda burunlarında
bizim (“our”) burnumuzda burunlarımızda
sizin (“your”) burnunuzda burunlarınızda
onların (“their”) burnunda or burunlarında burunlarında
ablative
singular plural
mənim (“my”) burnumdan burunlarımdan
sənin (“your”) burnundan burunlarından
onun (“his/her/its”) burnundan burunlarından
bizim (“our”) burnumuzdan burunlarımızdan
sizin (“your”) burnunuzdan burunlarınızdan
onların (“their”) burnundan or burunlarından burunlarından
genitive
singular plural
mənim (“my”) burnumun burunlarımın
sənin (“your”) burnunun burunlarının
onun (“his/her/its”) burnunun burunlarının
bizim (“our”) burnumuzun burunlarımızın
sizin (“your”) burnunuzun burunlarınızın
onların (“their”) burnunun or burunlarının burunlarının

Derived terms

Guugu Yimidhirr

Pronunciation

  • IPA(key): /buɻun/

Adjective

burun

  1. bald
    Synonyms: gadan, wulmul gaari

References

  • Haviland, John B. (1979), “Guugu Yimidhirr”, in R. M. W. Dixon & Barry J. Blake, editor, Handbook of Australian languages, volume 1, Canberra: ANU Press, →DOI, page 177

Turkish

insan burnu

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish بورون (burun), ultimately from Proto-Turkic *burun. Compare Old Turkic [script needed] (burın, burun), Southern Altai бурун (burun, “before”), мурун (murun, “nose”).

Related to Turkish burcu (“aroma, scent, fragrance”) and Turkish buram buram (“in whirls, billowing (of smell, smoke)”).

Pronunciation

  • IPA(key): /buˈɾun/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: bu‧run

Noun

burun (definite accusative burnu, plural burunlar)

  1. (anatomy) nose
    burnunu silmek ― to wipe one's nose
  2. (geography) cape
  3. toe (front of a shoe)
  4. (informal) ego, self-importance
    Synonym: ego

Declension

Declension of burun
singular plural
nominative burun burunlar
definite accusative burnu burunları
dative burna burunlara
locative burunda burunlarda
ablative burundan burunlardan
genitive burnun burunların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular burnum burunlarım
2nd singular burnun burunların
3rd singular burnu burunları
1st plural burnumuz burunlarımız
2nd plural burnunuz burunlarınız
3rd plural burunları burunları
definite accusative
singular plural
1st singular burnumu burunlarımı
2nd singular burnunu burunlarını
3rd singular burnunu burunlarını
1st plural burnumuzu burunlarımızı
2nd plural burnunuzu burunlarınızı
3rd plural burunlarını burunlarını
dative
singular plural
1st singular burnuma burunlarıma
2nd singular burnuna burunlarına
3rd singular burnuna burunlarına
1st plural burnumuza burunlarımıza
2nd plural burnunuza burunlarınıza
3rd plural burunlarına burunlarına
locative
singular plural
1st singular burnumda burunlarımda
2nd singular burnunda burunlarında
3rd singular burnunda burunlarında
1st plural burnumuzda burunlarımızda
2nd plural burnunuzda burunlarınızda
3rd plural burunlarında burunlarında
ablative
singular plural
1st singular burnumdan burunlarımdan
2nd singular burnundan burunlarından
3rd singular burnundan burunlarından
1st plural burnumuzdan burunlarımızdan
2nd plural burnunuzdan burunlarınızdan
3rd plural burunlarından burunlarından
genitive
singular plural
1st singular burnumun burunlarımın
2nd singular burnunun burunlarının
3rd singular burnunun burunlarının
1st plural burnumuzun burunlarımızın
2nd plural burnunuzun burunlarınızın
3rd plural burunlarının burunlarının

Derived terms

geography

Further reading

Turkmen

Other scripts
Latin burun
Cyrillic бурун
Arabic بورون

Etymology

From Proto-Turkic *burun.

Noun

burun (definite accusative burny, plural burunlar)

  1. (anatomy) nose

Declension

Declension of burun
singular plural
nominative burun burunlar
accusative burny burunlary
genitive burnuň burunlaryň
dative burna burunlara
locative burunda burunlarda
ablative burundan burunlardan

Further reading

  • “burun” in Enedilim.com
  • “burun” in Webonary.org

Uyghur

Noun

burun

  1. Latin spelling of بۇرۇن (burun)

Uzbek

Other scripts
Arabic (Afghan Uzbek) —
Cyrillic бурун
Latin burun

Etymology

    Inherited from Proto-Turkic *burun.

    Noun

    burun

    1. (anatomy) nose

    Declension

    Declension of burun
    singular plural
    nominative burun burunlar
    genitive burunning burunlarning
    dative burunga burunlarga
    definite accusative burunni burunlarni
    locative burunda burunlarda
    ablative burundan burunlardan
    similative burundek burunlardek
    Possessive forms of burun
    1st person singular
    singular plural
    nominative burunim burunlarim
    genitive burunimning burunlarimning
    dative burunimga burunlarimga
    definite accusative burunimni burunlarimni
    locative burunimda burunlarimda
    ablative burunimdan burunlarimdan
    similative burunimdek burunlarimdek
    2nd person singular
    singular plural
    nominative buruning burunlaring
    genitive buruningning burunlaringning
    dative buruningga burunlaringga
    definite accusative buruningni burunlaringni
    locative buruningda burunlaringda
    ablative buruningdan burunlaringdan
    similative buruningdek burunlaringdek
    3rd person singular
    singular plural
    nominative buruni burunlari
    genitive burunining burunlarining
    dative buruniga burunlariga
    definite accusative burunini burunlarini
    locative burunida burunlarida
    ablative burunidan burunlaridan
    similative burunidek burunlaridek
    1st person plural
    singular plural
    nominative burunimiz burunlarimiz
    genitive burunimizning burunlarimizning
    dative burunimizga burunlarimizga
    definite accusative burunimizni burunlarimizni
    locative burunimizda burunlarimizda
    ablative burunimizdan burunlarimizdan
    similative burunimizdek burunlarimizdek
    2nd person plural
    singular plural
    nominative buruningiz burunlaringiz
    genitive buruningizning burunlaringizning
    dative buruningizga burunlaringizga
    definite accusative buruningizni burunlaringizni
    locative buruningizda burunlaringizda
    ablative buruningizdan burunlaringizdan
    similative buruningizdek burunlaringizdek
    3rd person plural
    singular plural
    nominative buruni burunlari
    genitive burunining burunlarining
    dative buruniga burunlariga
    definite accusative burunini burunlarini
    locative burunida burunlarida
    ablative burunidan burunlaridan
    similative burunidek burunlaridek