burun buruna

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish بورون بورونه (burun buruna). By surface analysis, burun (“nose”) + burun + -a (“dative”), literally “nose to nose”.

    Pronunciation

    • IPA(key): /buˈɾun bu.ɾu.na/
    • Hyphenation: bu‧run‧bu‧ru‧na

    Adverb

    burun buruna

    1. (figuratively) very closely facing each other, vis-à-vis, face to face

    Derived terms

    • burun buruna gelmek
    • burun buruna olmak

    Further reading