kimono

See also: Kimono and kimonó

English

A woman in a kimono.

Alternative forms

Etymology

Borrowed from Japanese 着物(きもの) (kimono, “clothing”), which is from 着 (“wearing”) + 物(もの) (mono, “thing”).

Pronunciation

  • (US) IPA(key): /kəˈmoʊnoʊ/, /kəˈmoʊnə/, [kɪ̈ˈmoʊ̯noʊ̯], [kɪ̈ˈmoʊ̯nə]
  • (Received Pronunciation) IPA(key): /kɪˈməʊnəʊ/
  • Audio (US):(file)
  • Rhymes: -əʊnəʊ, -əʊnə

Noun

kimono (plural kimonos or kimono)

  1. A traditional Japanese T-shaped, wrapped-front garment with square sleeves and a rectangular body, now generally worn only on formal occasions.
    Coordinate term: yukata (sometimes hyponymous)
    • 2020 March 6, Allyssia Alleyne, “What the kimono’s wide-reaching influence tells us about cultural appropriation”, in CNN‎[1], Atlanta, Ga.: Warner Bros. Discovery, archived from the original on 7 February 2026:
      Presenting 84 kimonos dating as far back as the 1660s, the show traces how the kimono became a truly global garment worn, sold, riffed on and reinvented by artisans, designers and fashion-lovers around the world.
  2. A long robe-like garment in Western fashion, which may be open at the front, loosely inspired by the Japanese garment.
  3. (regional) A bathrobe or dressing gown.

Usage notes

In Japanese, a yukata is not considered to be a type of kimono, except in the broad meaning of kimono, "clothing".

Derived terms

Translations

See also

  • 👘

Further reading

Czech

Etymology

Borrowed from Japanese 着物 (kimono, “clothing”), which is from 着 (“wearing”) + 物 (mono, “thing”).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkɪmono]

Noun

kimono n

  1. kimono (traditional Japanese clothing that is worn in formal occasions)

Declension

Danish

Etymology

Borrowed from Japanese 着物.

Noun

kimono

  1. kimono

Declension

Declension of kimono
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative kimono kimonoen kimonoer kimonoerne
genitive kimonos kimonoens kimonoers kimonoernes

Dutch

Etymology

Borrowed from Japanese 着物. First attested in 1880.

Pronunciation

  • IPA(key): /kiˈmoː.noː/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: ki‧mo‧no

Noun

kimono m (plural kimono's, diminutive kimonootje n)

  1. kimono
    • 1880 August 10, Rudolf Lindau (misspelled as "Rudolph Lindau"), "Feuilleton. De kleine wereld. Een verhaal uit Japan", episode 5, tr. from German, in Provinciale Overijsselsche en Zwolsche courant, no. 186, page 2.
      „Ik zie hem in zijn huis nooit anders dan in een Kimono (Japansch gewaad) en met sandalen loopen; ook neemt hij les in 't schermen bij een ouden, beroemden edelman, die hier leeg loopt. […] ”
      (please add an English translation of this quotation)
    • 1884, De Gids, volume 48, page 497:
      Rood als een kreeft, dampend als een afgebeuld paard bij helder winterweder, geene koude ten gevolge dier verdamping gevoelend — het kenmerkend onderscheid tusschen een warm en een zéér warm bad — doch door een onbeschrijfelijk gevoel van welbehagen voor het doorstaan der kortstondige marteling beloond, werp ik mijn kimono op de schouders, en klap alweder in de handen: […]
      Red like a lobster, steaming like a cruelly exploited, exhausted horse in the clear weather of winter, not feeling any cold as a result of its evaporation − the characteristic difference between a warm and a very warm bath — yet rewarded for withstanding a short-lived torment by an indescribable sense of contentment, I throw my kimono over my shoulders, and clap in my hands again: […]

Esperanto

Etymology

Borrowed from Japanese 着物 (kimono, “clothing”), which is from 着 (“wearing”) + 物 (mono, “thing”). First attested in Eugen Wüster's Enciklopedia Vortaro Esperanta-Germana (1932).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /kiˈmono/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ono
  • Syllabification: ki‧mo‧no

Noun

kimono (accusative singular kimonon, plural kimonoj, accusative plural kimonojn)

  1. kimono

References

  1. ^ Neves; Pabst (2022), “kimono”, in Historia Vortaro de Esperanto, →ISBN, page 442

Further reading

Finnish

Etymology

Borrowed from Japanese 着物 (kimono, “clothing”), which is from 着 (“wearing”) + 物 (mono, “thing”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkimono/, [ˈk̟imo̞no̞]
  • Rhymes: -imono
  • Syllabification(key): ki‧mo‧no
  • Hyphenation(key): ki‧mo‧no

Noun

kimono

  1. kimono

Declension

Inflection of kimono (Kotus type 2/palvelu, no gradation)
nominative kimono kimonot
genitive kimonon kimonojen
kimonoiden
kimonoitten
partitive kimonoa kimonoja
kimonoita
illative kimonoon kimonoihin
singular plural
nominative kimono kimonot
accusative nom. kimono kimonot
gen. kimonon
genitive kimonon kimonojen
kimonoiden
kimonoitten
partitive kimonoa kimonoja
kimonoita
inessive kimonossa kimonoissa
elative kimonosta kimonoista
illative kimonoon kimonoihin
adessive kimonolla kimonoilla
ablative kimonolta kimonoilta
allative kimonolle kimonoille
essive kimonona kimonoina
translative kimonoksi kimonoiksi
abessive kimonotta kimonoitta
instructive — kimonoin
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of kimono (Kotus type 2/palvelu, no gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative kimononi kimononi
accusative nom. kimononi kimononi
gen. kimononi
genitive kimononi kimonojeni
kimonoideni
kimonoitteni
partitive kimonoani kimonojani
kimonoitani
inessive kimonossani kimonoissani
elative kimonostani kimonoistani
illative kimonooni kimonoihini
adessive kimonollani kimonoillani
ablative kimonoltani kimonoiltani
allative kimonolleni kimonoilleni
essive kimononani kimonoinani
translative kimonokseni kimonoikseni
abessive kimonottani kimonoittani
instructive — —
comitative — kimonoineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative kimonosi kimonosi
accusative nom. kimonosi kimonosi
gen. kimonosi
genitive kimonosi kimonojesi
kimonoidesi
kimonoittesi
partitive kimonoasi kimonojasi
kimonoitasi
inessive kimonossasi kimonoissasi
elative kimonostasi kimonoistasi
illative kimonoosi kimonoihisi
adessive kimonollasi kimonoillasi
ablative kimonoltasi kimonoiltasi
allative kimonollesi kimonoillesi
essive kimononasi kimonoinasi
translative kimonoksesi kimonoiksesi
abessive kimonottasi kimonoittasi
instructive — —
comitative — kimonoinesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative kimonomme kimonomme
accusative nom. kimonomme kimonomme
gen. kimonomme
genitive kimonomme kimonojemme
kimonoidemme
kimonoittemme
partitive kimonoamme kimonojamme
kimonoitamme
inessive kimonossamme kimonoissamme
elative kimonostamme kimonoistamme
illative kimonoomme kimonoihimme
adessive kimonollamme kimonoillamme
ablative kimonoltamme kimonoiltamme
allative kimonollemme kimonoillemme
essive kimononamme kimonoinamme
translative kimonoksemme kimonoiksemme
abessive kimonottamme kimonoittamme
instructive — —
comitative — kimonoinemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative kimononne kimononne
accusative nom. kimononne kimononne
gen. kimononne
genitive kimononne kimonojenne
kimonoidenne
kimonoittenne
partitive kimonoanne kimonojanne
kimonoitanne
inessive kimonossanne kimonoissanne
elative kimonostanne kimonoistanne
illative kimonoonne kimonoihinne
adessive kimonollanne kimonoillanne
ablative kimonoltanne kimonoiltanne
allative kimonollenne kimonoillenne
essive kimononanne kimonoinanne
translative kimonoksenne kimonoiksenne
abessive kimonottanne kimonoittanne
instructive — —
comitative — kimonoinenne
third-person possessor
singular plural
nominative kimononsa kimononsa
accusative nom. kimononsa kimononsa
gen. kimononsa
genitive kimononsa kimonojensa
kimonoidensa
kimonoittensa
partitive kimonoaan
kimonoansa
kimonojaan
kimonoitaan
kimonojansa
kimonoitansa
inessive kimonossaan
kimonossansa
kimonoissaan
kimonoissansa
elative kimonostaan
kimonostansa
kimonoistaan
kimonoistansa
illative kimonoonsa kimonoihinsa
adessive kimonollaan
kimonollansa
kimonoillaan
kimonoillansa
ablative kimonoltaan
kimonoltansa
kimonoiltaan
kimonoiltansa
allative kimonolleen
kimonollensa
kimonoilleen
kimonoillensa
essive kimononaan
kimononansa
kimonoinaan
kimonoinansa
translative kimonokseen
kimonoksensa
kimonoikseen
kimonoiksensa
abessive kimonottaan
kimonottansa
kimonoittaan
kimonoittansa
instructive — —
comitative — kimonoineen
kimonoinensa

Derived terms

Further reading

French

un kimono

Pronunciation

Noun

kimono m (plural kimonos)

  1. kimono

Further reading


Ido

Etymology

Borrowed from Japanese 着物 (kimono, “clothing”), which is from 着 (“wearing”) + 物 (mono, “thing”).

Noun

kimono (plural kimoni)

  1. kimono

Indonesian

Etymology

From Japanese 着物(きもの) (kimono).

Pronunciation

  • (Standard Indonesian) IPA(key): /kiˈmono/ [kiˈmo.no]
  • Rhymes: -ono
  • Syllabification: ki‧mo‧no

Noun

kimono (plural kimono-kimono)

  1. kimono
  2. bathrobe

Further reading

Japanese

Romanization

kimono

  1. Rōmaji transcription of きもの

Polish

kimona

Pronunciation

  • IPA(key): /kiˈmɔ.nɔ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔnɔ
  • Syllabification: ki‧mo‧no

Etymology 1

    Borrowed from Japanese 着物.

    Noun

    kimono n (related adjective kimonowy)

    1. kimono (traditional Japanese T-shaped, wrapped-front garment with square sleeves and a rectangular body, now generally worn only on formal occasions)
    2. (martial arts) kimono (sports outfit worn by people training in certain martial arts, consisting of pants and a blouse with a slit in the front, the parts of which are worn one over the other and tied rigidly at the waist with a belt)
    Declension
    Declension of kimono
    singular plural
    nominative kimono kimona
    genitive kimona kimon
    dative kimonu kimonom
    accusative kimono kimona
    instrumental kimonem kimonami
    locative kimonie kimonach
    vocative kimono kimona

    Adjective

    kimono (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) kimono (traditional Japanese T-shaped, wrapped-front garment with square sleeves and a rectangular body, now generally worn only on formal occasions)

    Etymology 2

      (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

      Noun

      kimono n (related adjective kimonowy)

      1. (humorous, slang) nap (short period of sleep, especially one during the day)
      Declension
      Declension of kimono
      singular
      nominative kimono
      genitive kimona
      dative kimonu
      accusative kimono
      instrumental kimonem
      locative kimonie
      vocative kimono
      nouns
      verbs

      Further reading

      • “kimono I”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “kimono II”, in Wielki słownik języka polskiego‎[4] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “kimono”, in Polish dictionaries at PWN‎[5] (in Polish)
      • kimono in PWN's encyclopedia

      Portuguese

      Pronunciation

      • (Brazil) IPA(key): /kiˈmõ.nu/

      • Hyphenation: ki‧mo‧no

      Noun

      kimono m (plural kimonos)

      1. alternative spelling of quimono
        • 2007, Robson André, Inutaoshi: "A Presa do Lobo", Clube de Autores, page 141:
          Retirei o meu obi, junto com Ootsuka, e o depositei sobre o capim baixo. Arrumei o meu kimono, que estava em farrapos, junto ao corpo e comecei a vestir a minha proteção.
          (please add an English translation of this quotation)

      Romanian

      Etymology

        Borrowed from French kimono.

        Noun

        kimono n (plural kimonouri)

        1. kimono

        Declension

        singular plural
        indefinite definite indefinite definite
        nominative-accusative kimono kimonoul kimonouri kimonourile
        genitive-dative kimono kimonoului kimonouri kimonourilor
        vocative kimonoule kimonourilor

        Sicilian

        Noun

        kimono m (plural kimono)

        1. alternative form of chimonu

        Spanish

        Alternative forms

        Etymology

        Borrowed from Japanese 着物 (kimono, “clothing”), which is from 着 (“wearing”) + 物 (mono, “thing”).

        Pronunciation

        • IPA(key): /kiˈmono/ [kiˈmo.no]
        • Rhymes: -ono
        • Syllabification: ki‧mo‧no

        Noun

        kimono m (plural kimonos)

        1. kimono

        Further reading

        Sundanese

        Etymology

        Borrowed from Japanese 着物(きもの) (kimono), which is from 着 (“wearing”) + 物 (mono, “thing”).

        Pronunciation

        • Hyphenation: ki‧mo‧no

        Noun

        kimono (Sundanese spelling ᮊᮤᮙᮧᮔᮧ)

        1. kimono

        Further reading

        Tagalog

        Etymology

        Borrowed from Japanese 着物(きもの) (kimono). Doublet of kimona, which refers to traditional short-sleeved loose blouse made of piña or jusi.

        Pronunciation

        • (Standard Tagalog) IPA(key): /kiˈmono/ [k̠ɪˈmoː.n̪o]
        • Rhymes: -ono
        • Syllabification: ki‧mo‧no

        Noun

        kimono (Baybayin spelling ᜃᜒᜋᜓᜈᜓ)

        1. kimono

        See also

        Further reading

        • “kimono”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018

        Turkish

        Etymology

          Borrowed from French kimono.

          Noun

          kimono (definite accusative kimonoyu, plural kimonolar)

          1. kimono

          Declension

          Declension of kimono
          singular plural
          nominative kimono kimonolar
          definite accusative kimonoyu kimonoları
          dative kimonoya kimonolara
          locative kimonoda kimonolarda
          ablative kimonodan kimonolardan
          genitive kimononun kimonoların
          Possessive forms
          nominative
          singular plural
          1st singular kimonom kimonolarım
          2nd singular kimonon kimonoların
          3rd singular kimonosu kimonoları
          1st plural kimonomuz kimonolarımız
          2nd plural kimononuz kimonolarınız
          3rd plural kimonoları kimonoları
          definite accusative
          singular plural
          1st singular kimonomu kimonolarımı
          2nd singular kimononu kimonolarını
          3rd singular kimonosunu kimonolarını
          1st plural kimonomuzu kimonolarımızı
          2nd plural kimononuzu kimonolarınızı
          3rd plural kimonolarını kimonolarını
          dative
          singular plural
          1st singular kimonoma kimonolarıma
          2nd singular kimonona kimonolarına
          3rd singular kimonosuna kimonolarına
          1st plural kimonomuza kimonolarımıza
          2nd plural kimononuza kimonolarınıza
          3rd plural kimonolarına kimonolarına
          locative
          singular plural
          1st singular kimonomda kimonolarımda
          2nd singular kimononda kimonolarında
          3rd singular kimonosunda kimonolarında
          1st plural kimonomuzda kimonolarımızda
          2nd plural kimononuzda kimonolarınızda
          3rd plural kimonolarında kimonolarında
          ablative
          singular plural
          1st singular kimonomdan kimonolarımdan
          2nd singular kimonondan kimonolarından
          3rd singular kimonosundan kimonolarından
          1st plural kimonomuzdan kimonolarımızdan
          2nd plural kimononuzdan kimonolarınızdan
          3rd plural kimonolarından kimonolarından
          genitive
          singular plural
          1st singular kimonomun kimonolarımın
          2nd singular kimononun kimonolarının
          3rd singular kimonosunun kimonolarının
          1st plural kimonomuzun kimonolarımızın
          2nd plural kimononuzun kimonolarınızın
          3rd plural kimonolarının kimonolarının

          Further reading