kart

See also: kärt, Kärt, kárt, and kārt

English

A go-cart

Alternative forms

Etymology

Short for go-kart,[1] an alteration of go-cart.[2]

Pronunciation

  • (General American) IPA(key): /kɑɹt/
  • Audio (US):(file)

Noun

kart (plural karts)

  1. A go-cart.
  2. (video games, attributive) A subgenre of racing game with cartoonish characters, unrealistic physics and a focus on battling with power-ups and weapons.
    Synonym: mascot racer
    • 2012 July 26, Jeff W. Murray, Game Development for iOS with Unity3D, CRC Press, →ISBN, page 102:
      For our kart racer , we will start by investigating common elements in similar games that we will need to bring to life
    • 2021 June 22, Adam Jeremy Capps, The Game Maker's Bible: An All You Need Book To Create A Great Game, Adam Jeremy Capps, page 46:
      As there have been many kart games since Mario Kart. Before Mario Kart racing games were generally the same. This new style caught like fire.
    • 2024 February 23, Paul Roberts, Game AI Uncovered: Volume One, CRC Press, →ISBN, page 71:
      However, the tracks in a kart racing game tend to be a little bit wackier than your average racer and this was no different – loop-de-loops, racing upside down, and right-angle corners were all commonplace.
    1. A vehicle in such a game.

Derived terms

Verb

kart (third-person singular simple present karts, present participle karting, simple past and past participle karted)

  1. (intransitive) To ride in a go-cart.

References

  1. ^ “kart, n.”, in OED Online Paid subscription required⁠, Oxford: Oxford University Press, launched 2000.
  2. ^ “go-kart, n.”, in OED Online Paid subscription required⁠, Oxford: Oxford University Press, launched 2000.

Further reading

Cimbrian

Alternative forms

Etymology

From Italian carta.

Noun

kart f (plural kartn)

  1. (Luserna) card

Derived terms

References

Dutch

Etymology

Borrowed from English kart.

Pronunciation

  • IPA(key): /kɑrt/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: kart

Noun

kart m (plural karts, no diminutive)

  1. kart, cart, go-kart, go-cart (small vehicle used for racing)

Derived terms

French

Etymology

Unadapted borrowing from English kart.

Pronunciation

  • IPA(key): /kaʁt/
  • Rhymes: -aʁt
  • Homophone: carte

Noun

kart m (plural karts)

  1. go-cart

Further reading

Gagauz

Etymology

Inherited from Old Anatolian Turkish قَرْتْ (qart), from Proto-Turkic *kart. May be a derivation from Proto-Turkic *karı. However, this is uncertain.[1] Compare Azerbaijani qart, archaic Turkish kart.

Pronunciation

  • IPA(key): /kɑɾt/

Adjective

kart (comparative taa kart, superlative en kart)

  1. (animate) elderly, old
    Synonym: yaşlı
    kart kız
    old maid

Usage notes

  • eski is used for inanimate objects.

Derived terms

  • kartlaşmaa (“to age”)
  • kartlık (“oldness, aging”)

Noun

kart (definite accusative kartı, plural kartlar)

  1. old animal meat

Declension

Declension of kart
singular (tekil) plural (çoğul)
nominative (yalın) kart kartlar
definite accusative (belirtme) kartı kartları
dative (yönelme) karta kartlara
locative (bulunma) kartta kartlarda
ablative (çıkma) karttan kartlardan
genitive (tamlayan) kartın kartların

References

  1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “kart”, in Nişanyan Sözlük

Further reading

  • N. A Baskakov, editor (1972), “карт”, in Gagauzsko-Russko-Moldavskij Slovarʹ [Gagauz-Russian-Moldovan Dictionary], Moskva: Izdatelʹstvo Sovetskaja Enciklopedija, →ISBN, page 251
  • Baskakov, N. A. (1991), “kart”, in İsmail Kaynak, A. Mecit Doğru, transl., Gagauz Türkçesinin Sözlüğü [The Dictionary of Gagauz Turkish] (in Turkish), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, page 136
  • Mavrodi M. F., editor (2019), “kart”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 1-4, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 46
  • Kopuşçu M. İ., Todorova S. A., Kiräkova T.İ., editors (2019), “kart”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 5-12, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 93

Hungarian

Etymology

kar +‎ -t

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkɒrt]
  • Hyphenation: kart

Noun

kart

  1. accusative singular of kar

Italian

Etymology

Unadapted borrowing from English kart.

Noun

kart m (invariable)

  1. kart, cart, go-kart, go-cart (small vehicle used for racing)

Livonian

Verb

kart

  1. obsolete spelling of kartõ

References

Norwegian Bokmål

Pronunciation

  • IPA(key): /kaʈ/, /kaʁt/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -aʈ, -aʁt, -art
  • Hyphenation: kart
  • Homophone: carte

Etymology 1

Noun

kart m (definite singular karten, indefinite plural kart or karter, definite plural kartene)

  1. unripe fruit or berries

Etymology 2

From Latin charta (“paper, map”).

Noun

kart n (definite singular kartet, indefinite plural kart or karter, definite plural karta or kartene)

  1. a map
Derived terms

References

Norwegian Nynorsk

Etymology 1

Noun

kart m (definite singular karten, indefinite plural kartar, definite plural kartane)

  1. unripe fruit or berries

Etymology 2

Noun

kart n (definite singular kartet, indefinite plural kart, definite plural karta)

  1. a map
Derived terms

References

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkart/
  • Rhymes: -art
  • Syllabification: kart
  • Homophone: kard

Noun

kart f

  1. genitive plural of karta

Portuguese

Etymology

    Unadapted borrowing from English kart.

    Pronunciation

    Noun

    kart m (plural karts)

    1. alternative form of carte

    Further reading

    Spanish

    Etymology

      Borrowed from English kart.

      Noun

      kart m (plural karts)

      1. kart, cart, go-kart, go-cart (small vehicle used for racing)

      Further reading

      Swedish

      Noun

      kart n

      1. an unripe fruit or berry

      Declension

      Derived terms

      Noun

      kart c

      1. a kart (go-cart)
        Synonym: (more common outside professional karting) gokart

      Declension

      References

      Anagrams

      Turkish

      Pronunciation

      • IPA(key): /kɑɾt/

      Etymology 1

      From Proto-Turkic *karï (“old person”), whence obsolete (now dialectal) karı (“old person”). Cognate with Kazakh қарт (qart, “old man”), Kyrgyz карт (kart, “old, old man”), Azerbaijani qart, etc.

      Adjective

      kart

      1. hoary, old
      Synonyms
      Derived terms

      Etymology 2

      From Ottoman Turkish قارت (kart), from French carte.

      Noun

      kart (definite accusative kartı, plural kartlar)

      1. card
      Declension
      Declension of kart
      singular plural
      nominative kart kartlar
      definite accusative kardı kartları
      dative karda kartlara
      locative kartta kartlarda
      ablative karttan kartlardan
      genitive kardın kartların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular kardım kartlarım
      2nd singular kardın kartların
      3rd singular kardı kartları
      1st plural kardımız kartlarımız
      2nd plural kardınız kartlarınız
      3rd plural kartları kartları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular kardımı kartlarımı
      2nd singular kardını kartlarını
      3rd singular kardını kartlarını
      1st plural kardımızı kartlarımızı
      2nd plural kardınızı kartlarınızı
      3rd plural kartlarını kartlarını
      dative
      singular plural
      1st singular kardıma kartlarıma
      2nd singular kardına kartlarına
      3rd singular kardına kartlarına
      1st plural kardımıza kartlarımıza
      2nd plural kardınıza kartlarınıza
      3rd plural kartlarına kartlarına
      locative
      singular plural
      1st singular kardımda kartlarımda
      2nd singular kardında kartlarında
      3rd singular kardında kartlarında
      1st plural kardımızda kartlarımızda
      2nd plural kardınızda kartlarınızda
      3rd plural kartlarında kartlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular kardımdan kartlarımdan
      2nd singular kardından kartlarından
      3rd singular kardından kartlarından
      1st plural kardımızdan kartlarımızdan
      2nd plural kardınızdan kartlarınızdan
      3rd plural kartlarından kartlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular kardımın kartlarımın
      2nd singular kardının kartlarının
      3rd singular kardının kartlarının
      1st plural kardımızın kartlarımızın
      2nd plural kardınızın kartlarınızın
      3rd plural kartlarının kartlarının
      Predicative forms
      singular plural
      1st singular kardım kartlarım
      2nd singular kartsın kartlarsın
      3rd singular kart
      karttır
      kartlar
      kartlardır
      1st plural kardız kartlarız
      2nd plural kartsınız kartlarsınız
      3rd plural kartlar kartlardır

      Further reading

      • “kart”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu

      Ulithian

      Etymology

        Borrowed from English cart.

        Noun

        kart

        1. A handcart, a cart.

        References

        • Yap State Department of Education (2025), Yaar Yaelwich Dekseneeri Irel Yal'ool Yiuldiy [Children's Picture Dictionary In Ulithian]‎[1] (in Ulithian and English), 1st edition, Auckland, New Zealand: Ultimo Global, page 31

        West Flemish

        Etymology

        Borrowed from French quart.

        Noun

        kart n

        1. quarter, one of four (equal) parts
        2. A quarter of an hour, i.e. 15 minutes