imam

See also: Imam, imám, and imâm

English

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām, “leader”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈiːmɑːm/, /ɪˈmɑːm/
    • Audio (Southern England):(file)
    • Audio (Southern England):(file)
    • Rhymes: -ɑːm

    Noun

    imam (plural imams)

    1. (Islam) One who leads the salat prayers in a mosque.
      • 1901, John Payne, Alaeddin and the Enchanted Lamp:
        Now it chanced that in one of the mosques was an Imam. (footnote: The person specially appointed to lead the prayers of the congregation and paid out of the endowed revenues of the mosque to which he is attached)
      • 2001 May 10, London Review of Books:
        But then there's a Christian cleric and an imam on each of the country's three regional censorship boards, in Kaduna, Lagos and Onitsha, although more than one producer told me that the brown envelope worked the same magic here as in any other Nigerian Government department.
      • 2004 October 7, London Review of Books, page 3:
        In the 1980s, roughly six hundred young Algerian men, many of them protégés of Muslim Brothers from Egypt and Wahhabi imams from Saudi Arabia, went to Afghanistan to join the anti-Soviet jihad.
      • 2007 April 10, Howard Blum, “Who Killed Ashraf Marwan?”, in The New York Times‎[1], New York, N.Y.: The New York Times Company, →ISSN, →OCLC, archived from the original on 26 April 2023, retrieved 18 September 2015:
        Sheik Mohammad Seyed Tantawi, Egypt’s highest-ranking imam, led the prayers over the coffin, covered with an Egyptian flag.
      • 2021 January 13, Bethan McKernan, “Turkey drought: Istanbul could run out of water in 45 days”, in Katharine Viner, editor, The Guardian‎[2], London: Guardian News & Media, →ISSN, →OCLC, archived from the original on 27 August 2025:
        The critically low level of rainfall in the second half of 2020 – approaching 50% year on year for November – led the religious affairs directorate to instruct imams and their congregations to pray for rain last month.
    2. (usually capitalized) A Shi'ite Muslim leader descended from the prophet Muhammad and functioning as his spiritual successor.
      Hypernym: cleric
      1. (Twelver Shi'ism) One of the Twelve imams, descendants of Muhammad from the seventh to ninth centuries CE who lived exemplary lives.

    Derived terms

    Translations

    Anagrams

    Albanian

    Etymology

    From Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إِمَام (ʔimām).

    Pronunciation

    • IPA(key): /iˈmam/

    Noun

    imam m (plural imamë, definite imami, definite plural imamët)

    1. (Islam) imam

    Declension

    Declension of imam
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative imam imami imamë imamët
    accusative imamin
    dative imami imamit imamëve imamëve
    ablative imamësh

    Further reading

    • “imam”, in FMGJSH: Fjalor i madh i gjuhës shqipe (in Albanian), 2026

    Azerbaijani

    Other scripts
    Cyrillic имам
    Arabic classical sp امام
    modern Iranian sp ایمام

    Etymology

      Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām).

      Pronunciation

      Noun

      imam (definite accusative imamı, plural imamlar)

      1. (Islam) imam

      Declension

      Declension of imam
      singular plural
      nominative imamimamlar
      definite accusative imamıimamları
      dative imamaimamlara
      locative imamdaimamlarda
      ablative imamdanimamlardan
      definite genitive imamınimamların
      Possessive forms of imam
      nominative
      singular plural
      mənim (“my”) imamım imamlarım
      sənin (“your”) imamın imamların
      onun (“his/her/its”) imamı imamları
      bizim (“our”) imamımız imamlarımız
      sizin (“your”) imamınız imamlarınız
      onların (“their”) imamı or imamları imamları
      accusative
      singular plural
      mənim (“my”) imamımı imamlarımı
      sənin (“your”) imamını imamlarını
      onun (“his/her/its”) imamını imamlarını
      bizim (“our”) imamımızı imamlarımızı
      sizin (“your”) imamınızı imamlarınızı
      onların (“their”) imamını or imamlarını imamlarını
      dative
      singular plural
      mənim (“my”) imamıma imamlarıma
      sənin (“your”) imamına imamlarına
      onun (“his/her/its”) imamına imamlarına
      bizim (“our”) imamımıza imamlarımıza
      sizin (“your”) imamınıza imamlarınıza
      onların (“their”) imamına or imamlarına imamlarına
      locative
      singular plural
      mənim (“my”) imamımda imamlarımda
      sənin (“your”) imamında imamlarında
      onun (“his/her/its”) imamında imamlarında
      bizim (“our”) imamımızda imamlarımızda
      sizin (“your”) imamınızda imamlarınızda
      onların (“their”) imamında or imamlarında imamlarında
      ablative
      singular plural
      mənim (“my”) imamımdan imamlarımdan
      sənin (“your”) imamından imamlarından
      onun (“his/her/its”) imamından imamlarından
      bizim (“our”) imamımızdan imamlarımızdan
      sizin (“your”) imamınızdan imamlarınızdan
      onların (“their”) imamından or imamlarından imamlarından
      genitive
      singular plural
      mənim (“my”) imamımın imamlarımın
      sənin (“your”) imamının imamlarının
      onun (“his/her/its”) imamının imamlarının
      bizim (“our”) imamımızın imamlarımızın
      sizin (“your”) imamınızın imamlarınızın
      onların (“their”) imamının or imamlarının imamlarının

      Catalan

      Etymology

      From Arabic إِمَام (ʔimām).

      Pronunciation

      Noun

      imam m (plural imams)

      1. (Islam) imam

      Further reading

      Danish

      Etymology

      From Arabic إِمَام (ʔimām, “leader”).

      Noun

      imam c (singular definite imamen, plural indefinite imamer)

      1. (Islam) imam

      Declension

      Declension of imam
      common
      gender
      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative imam imamen imamer imamerne
      genitive imams imamens imamers imamernes

      References

      Dutch

      Etymology

      From Arabic إِمَام (ʔimām, “leader”).

      Pronunciation

      • Audio:(file)

      Noun

      imam m (plural imams, diminutive imampje n)

      1. (Islam) imam

      French

      Alternative forms

      Etymology

        Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām).

        Pronunciation

        Noun

        imam m or f by sense (plural imams)

        1. imam

        Further reading

        Indonesian

        Etymology

        Inherited from Malay امام (imam), from Arabic إمام (ʔimām, “leader, imam”).

        Pronunciation

        • IPA(key): /i.mam/
        • Hyphenation: i‧mam

        Noun

        imam (plural imam-imam)

        1. (Islam) imam
        2. (Catholicism) priest
          Synonyms: padri, pastor, rama
        3. (rare) leader
          Synonyms: kepala, pemimpin, penghulu

        Derived terms

        • diimami
        • diimamkan
        • keimaman
        • mengimami
        • mengimamkan
        • pengimaman
        • imam agung
        • imam biarawan
        • imam diosesan

        Further reading

        Italian

        Etymology

        From Arabic إِمَام (ʔimām, “leader”).

        Pronunciation

        • IPA(key): /iˈmam/
        • Rhymes: -am
        • Hyphenation: i‧màm

        Noun

        imam m (invariable)

        1. (Islam) imam
          Synonyms: iman, imano

        Anagrams

        Javanese

        Javanese writing system
        Carakan ꦲꦶꦩꦩ꧀
        Pegon
        Roman imam

        Etymology

        Borrowed from Arabic إمام (ʔimām, “leader, imam”).

        Pronunciation

        Noun

        imam

        1. (Islam) imam

        References

        • Favre, Pierre (1870), “imam”, in Dictionnaire javanais-français‎[3] (in French), Paris: Imprimerie Impériale et Royale, page 54
        • Horne, Elinor Clark (1974), “imam”, in English Javanese Vocabulary, Yale University Press, New Haven and London, page 236

        Latin

        Adjective

        īmam

        1. accusative feminine singular of īmus

        Malay

        Etymology

          Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām).

          Pronunciation

          • IPA(key): /ˈimam/ [ˈʔi.mam]

          Noun

          imam (Jawi spelling امام, plural imam-imam)

          1. (Islam) imam

          Descendants

          • Indonesian: imam

          References

          • “imam”, in Kamus Etimologi Bahasa Melayu Dewan [The Institute Etymological Dictionary of the Malay Language] (in Malay), 1st edition, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2024, →ISBN

          Polish

          Pronunciation

          • IPA(key): /ˈi.mam/
          • Audio:(file)
          • Rhymes: -imam
          • Syllabification: i‧mam

          Etymology 1

            Derived from Arabic إِمَام (ʔimām, “leader”).

            Noun

            imam m pers

            1. (Islam) imam (“a Shi'ite Muslim leader”)
            Declension
            Declension of imam
            singular plural
            nominative imam imamowie, imamy1
            genitive imama imamów
            dative imamowi imamom
            accusative imama imamów
            instrumental imamem imamami
            locative imamie imamach
            vocative imamie imamowie

            1Deprecative.

            • imamita
            • imamizm
            See also

            Etymology 2

              See the etymology of the corresponding lemma form.

              Verb

              imam

              1. first-person singular present of imać

              Further reading

              • “imam”, in Wielki słownik języka polskiego‎[4] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
              • “imam”, in Polish dictionaries at PWN‎[5] (in Polish)

              Romanian

              Etymology

                Borrowed from Ottoman Turkish امام (“imam”), borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām).

                Pronunciation

                • IPA(key): /i.ˈmam/
                • Rhymes: -am
                • Hyphenation: i‧mam

                Noun

                imam m (plural imami)

                1. (Islam) imam

                Declension

                singular plural
                indefinite definite indefinite definite
                nominative-accusative imam imamul imami imamii
                genitive-dative imam imamului imami imamilor
                vocative imamule imamilor

                Serbo-Croatian

                Etymology 1

                Borrowed from Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إِمَام (ʔimām).

                Noun

                ìmām m anim (Cyrillic spelling ѝма̄м)

                1. (Islam) imam
                Declension
                Declension of imam
                singular plural
                nominative ìmām imami
                genitive imáma imama
                dative imamu imamima
                accusative imama imame
                vocative imame imami
                locative imamu imamima
                instrumental imamom imamima

                Etymology 2

                See the etymology of the corresponding lemma form.

                Verb

                imam (Cyrillic spelling имам)

                1. first-person singular present of imati (I have)

                Slovene

                Verb

                imam

                1. first-person singular present of imeti

                Spanish

                Etymology

                  Derived from Arabic إِمَام (ʔimām, “leader”).

                  Pronunciation

                  • IPA(key): /iˈmam/ [iˈmãm]
                    • Rhymes: -am
                    • Syllabification: i‧mam
                  • IPA(key): /iˈman/ [iˈmãn]
                    • Rhymes: -an

                  Noun

                  imam m (plural imames)

                  1. (Islam) imam

                  Further reading

                  Swahili

                  Pronunciation

                  Noun

                  imam class IX (plural imam class X)

                  1. alternative form of imamu

                  Swedish

                  Etymology

                  From Arabic إِمَام (ʔimām, “leader”).

                  Noun

                  imam c

                  1. (Islam) imam

                  Declension

                  References

                  Anagrams

                  Tagalog

                  Alternative forms

                  Etymology

                  Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām, “leader”), possibly through English or Philippine languages spoken mostly by Muslims.

                  Pronunciation

                  • (Standard Tagalog)
                    • IPA(key): /ʔiˈmam/ [ʔɪˈmam] (prescriptive from Arabic)
                      • Rhymes: -am
                    • IPA(key): /ˈʔimam/ [ˈʔiː.mɐm]
                      • Rhymes: -imam
                  • Syllabification: i‧mam

                  Noun

                  imám or imam (Baybayin spelling ᜁᜋᜋ᜔) (Islam, theology)

                  1. imam

                  See also

                  References

                  • “imam”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018

                  Anagrams

                  Turkish

                  Etymology

                    Inherited from Ottoman Turkish امام (imam), borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām).

                    Noun

                    imam (definite accusative imamı, plural imamlar)

                    1. (Islam) imam

                    Declension

                    Declension of imam
                    singular plural
                    nominative imam imamlar
                    definite accusative imamı imamları
                    dative imama imamlara
                    locative imamda imamlarda
                    ablative imamdan imamlardan
                    genitive imamın imamların
                    Possessive forms
                    nominative
                    singular plural
                    1st singular imamım imamlarım
                    2nd singular imamın imamların
                    3rd singular imamı imamları
                    1st plural imamımız imamlarımız
                    2nd plural imamınız imamlarınız
                    3rd plural imamları imamları
                    definite accusative
                    singular plural
                    1st singular imamımı imamlarımı
                    2nd singular imamını imamlarını
                    3rd singular imamını imamlarını
                    1st plural imamımızı imamlarımızı
                    2nd plural imamınızı imamlarınızı
                    3rd plural imamlarını imamlarını
                    dative
                    singular plural
                    1st singular imamıma imamlarıma
                    2nd singular imamına imamlarına
                    3rd singular imamına imamlarına
                    1st plural imamımıza imamlarımıza
                    2nd plural imamınıza imamlarınıza
                    3rd plural imamlarına imamlarına
                    locative
                    singular plural
                    1st singular imamımda imamlarımda
                    2nd singular imamında imamlarında
                    3rd singular imamında imamlarında
                    1st plural imamımızda imamlarımızda
                    2nd plural imamınızda imamlarınızda
                    3rd plural imamlarında imamlarında
                    ablative
                    singular plural
                    1st singular imamımdan imamlarımdan
                    2nd singular imamından imamlarından
                    3rd singular imamından imamlarından
                    1st plural imamımızdan imamlarımızdan
                    2nd plural imamınızdan imamlarınızdan
                    3rd plural imamlarından imamlarından
                    genitive
                    singular plural
                    1st singular imamımın imamlarımın
                    2nd singular imamının imamlarının
                    3rd singular imamının imamlarının
                    1st plural imamımızın imamlarımızın
                    2nd plural imamınızın imamlarınızın
                    3rd plural imamlarının imamlarının
                    Predicative forms
                    singular plural
                    1st singular imamım imamlarım
                    2nd singular imamsın imamlarsın
                    3rd singular imam
                    imamdır
                    imamlar
                    imamlardır
                    1st plural imamız imamlarız
                    2nd plural imamsınız imamlarsınız
                    3rd plural imamlar imamlardır

                    Zazaki

                    Etymology

                    From Arabic إِمَام (ʔimām).

                    Pronunciation

                    • IPA(key): [iˈmɑm]
                    • Hyphenation: i‧mam

                    Noun

                    imam m

                    1. (Islam) imam
                    2. (literary) leader