efeminar
Catalan
Etymology
Borrowed from Latin effēminō (“I make feminine”)
Verb
efeminar (first-person singular present efemino, first-person singular preterite efeminí, past participle efeminat)
- (transitive) to feminise, to make womanly or effeminate
- (pronominal) to become womanly or effeminate
Conjugation
Central Catalan conjugation of efeminar (first conjugation)
| infinitive | efeminar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | efeminant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | efeminat | efeminada | |||||
| plural | efeminats | efeminades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | efemino | efemines | efemina | efeminem | efemineu | efeminen | |
| imperfect | efeminava | efeminaves | efeminava | efeminàvem | efeminàveu | efeminaven | |
| future | efeminaré | efeminaràs | efeminarà | efeminarem | efeminareu | efeminaran | |
| preterite | efeminí | efeminares | efeminà | efeminàrem | efeminàreu | efeminaren | |
| conditional | efeminaria | efeminaries | efeminaria | efeminaríem | efeminaríeu | efeminarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | efemini | efeminis | efemini | efeminem | efemineu | efeminin | |
| imperfect | efeminés | efeminessis | efeminés | efeminéssim | efeminéssiu | efeminessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| affirmative | — | efemina | efemini | efeminem | efemineu | efeminin | |
| negative (no) | — | no efeminis | no efemini | no efeminem | no efemineu | no efeminin | |
Synonyms
Derived terms
- efeminador
- efeminament
- efeminat
Related terms
- efeminació
Further reading
- “efeminar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
Spanish
Verb
efeminar (first-person singular present efemino, first-person singular preterite efeminé, past participle efeminado)
- obsolete form of afeminar
Conjugation
Conjugation of efeminar (See Appendix:Spanish verbs)
Selected combined forms of efeminar
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive efeminar | dative | efeminarme | efeminarte | efeminarle, efeminarse | efeminarnos | efeminaros | efeminarles, efeminarse |
| accusative | efeminarme | efeminarte | efeminarlo, efeminarla, efeminarse | efeminarnos | efeminaros | efeminarlos, efeminarlas, efeminarse | |
| with gerund efeminando | dative | efeminándome | efeminándote | efeminándole, efeminándose | efeminándonos | efeminándoos | efeminándoles, efeminándose |
| accusative | efeminándome | efeminándote | efeminándolo, efeminándola, efeminándose | efeminándonos | efeminándoos | efeminándolos, efeminándolas, efeminándose | |
| with informal second-person singular tuteo imperative efemina | dative | efemíname | efemínate | efemínale | efemínanos | not used | efemínales |
| accusative | efemíname | efemínate | efemínalo, efemínala | efemínanos | not used | efemínalos, efemínalas | |
| with informal second-person singular voseo imperative efeminá | dative | efeminame | efeminate | efeminale | efeminanos | not used | efeminales |
| accusative | efeminame | efeminate | efeminalo, efeminala | efeminanos | not used | efeminalos, efeminalas | |
| with formal second-person singular imperative efemine | dative | efemíneme | not used | efemínele, efemínese | efemínenos | not used | efemíneles |
| accusative | efemíneme | not used | efemínelo, efemínela, efemínese | efemínenos | not used | efemínelos, efemínelas | |
| with first-person plural imperative efeminemos | dative | not used | efeminémoste | efeminémosle | efeminémonos | efeminémoos | efeminémosles |
| accusative | not used | efeminémoste | efeminémoslo, efeminémosla | efeminémonos | efeminémoos | efeminémoslos, efeminémoslas | |
| with informal second-person plural imperative efeminad | dative | efeminadme | not used | efeminadle | efeminadnos | efeminaos | efeminadles |
| accusative | efeminadme | not used | efeminadlo, efeminadla | efeminadnos | efeminaos | efeminadlos, efeminadlas | |
| with formal second-person plural imperative efeminen | dative | efemínenme | not used | efemínenle | efemínennos | not used | efemínenles, efemínense |
| accusative | efemínenme | not used | efemínenlo, efemínenla | efemínennos | not used | efemínenlos, efemínenlas, efemínense | |
Further reading
- “efeminar”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), 24th edition, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 30 October 2026