dzwon

See also: Dzwon and dzwoń

Polish

dzwon (etymology 1 sense 1)

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈd͡zvɔn/
  • Audio 1:(file)
  • Audio 2:(file)
  • Rhymes: -ɔn
  • Syllabification: dzwon
  • Homophone: Dzwon

Etymology 1

    Inherited from Old Polish zwon.

    Noun

    dzwon m inan (diminutive dzwonek, related adjective dzwonowy or dzwonny)

    1. (music) bell (metallic resonating round object)
    2. sound produced by a bell
    3. (automotive, slang) car crash (collision of one or more cars)
    Declension
    Declension of dzwon
    singular plural
    nominative dzwon dzwony
    genitive dzwonu dzwonów
    dative dzwonowi dzwonom
    accusative dzwon dzwony
    instrumental dzwonem dzwonami
    locative dzwonie dzwonach
    vocative dzwonie dzwony
    Alternative forms
    Derived terms
    nouns
    • dzwon ratowniczy
    • dzwoniarz
    • dzwonnica
    • dzwonnik
    • dzwony orkiestrowe
    • dzwony rurowe
    • serce jak dzwon
    verbs
    adjectives
    verbs

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      dzwon

      1. genitive plural of dzwono

      Further reading

      • “dzwon”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “dzwon”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
      • dzwon in PWN's encyclopedia