zwon

See also: zwón and zwōn

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *zvȍnъ.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /zvɔn/
    • IPA(key): (15th CE) /zvɔn/

    Noun

    zwon m animacy unattested (diminutive zwonek)

    1. bell (metallic resonating round object)
      • 1451-1455, Legenda o świętym Aleksym‎[1], line 195:
        Thv szą wyelky dzyw sstal: szamy szwony szwonyli
        [Tu się wielki dziw zstał, samy zwony zwoniły]

    Derived terms

    nouns
    verbs
    nouns
    verbs

    Descendants

    References