dzwonnica

Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Old Polish zwonica / zwonnica. By surface analysis, dzwon + -nica.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /d͡zvɔnˈɲi.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡sa
    • Syllabification: dzwon‧ni‧ca

    Noun

    dzwonnica f (diminutive dzwonniczka, related adjective dzwonniczy)

    1. belfry (a bell tower or steeple housing bells, especially one that is part of a church)
    2. (figurative, Middle Polish) something subordinate or subservient

    Declension

    Declension of dzwonnica
    singular plural
    nominative dzwonnica dzwonnice
    genitive dzwonnicy dzwonnic
    dative dzwonnicy dzwonnicom
    accusative dzwonnicę dzwonnice
    instrumental dzwonnicą dzwonnicami
    locative dzwonnicy dzwonnicach
    vocative dzwonnico dzwonnice
    adjectives
    • dzwoniasty
    • dzwonny
    • dzwonowaty
    • dzwonowy
    nouns
    verbs

    Further reading

    • “dzwonnica”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dzwonnica”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “DZWONICA”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
    • Marek Kunicki-Goldfinger (25.03.2020), “DZWONNICA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]