dziwaczny

Polish

Etymology

    From dziwak + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /d͡ʑiˈvat͡ʂ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡ʂnɘ
    • Syllabification: dzi‧wacz‧ny

    Adjective

    dziwaczny (comparative dziwaczniejszy, superlative najdziwaczniejszy, derived adverb dziwacznie)

    1. weird, bizarre

    Declension

    Declension of dziwaczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative dziwaczny dziwaczna dziwaczne dziwaczni dziwaczne
    genitive dziwacznego dziwacznej dziwacznego dziwacznych
    dative dziwacznemu dziwacznej dziwacznemu dziwacznym
    accusative dziwacznego dziwaczny dziwaczną dziwaczne dziwacznych dziwaczne
    instrumental dziwacznym dziwaczną dziwacznym dziwacznymi
    locative dziwacznym dziwacznej dziwacznym dziwacznych
    adjective
    adverb

    Further reading

    • “dziwaczny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dziwaczny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)