dziwak

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish dziwak, from Proto-Slavic *divakъ. By surface analysis, dziw +‎ -ak.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈd͡ʑi.vak/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ivak
    • Syllabification: dzi‧wak

    Noun

    dziwak m pers (female equivalent dziwaczka, diminutive dziwaczek)

    1. weirdo, eccentric, kook

    Declension

    Declension of dziwak
    singular plural
    nominative dziwak dziwacy, dziwaki1
    genitive dziwaka dziwaków
    dative dziwakowi dziwakom
    accusative dziwaka dziwaków
    instrumental dziwakiem dziwakami
    locative dziwaku dziwakach
    vocative dziwaku dziwacy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjectives
    adjectives

    Further reading

    • “dziwak”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dziwak”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)