dziwaczek

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /d͡ʑiˈva.t͡ʂɛk/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -at͡ʂɛk
  • Syllabification: dzi‧wa‧czek

Etymology 1

    From dziwak + -ek.

    Noun

    dziwaczek m pers

    1. diminutive of dziwak
    Declension
    Declension of dziwaczek
    singular plural
    nominative dziwaczek dziwaczkowie, dziwaczki1
    genitive dziwaczka dziwaczków
    dative dziwaczkowi dziwaczkom
    accusative dziwaczka dziwaczków
    instrumental dziwaczkiem dziwaczkami
    locative dziwaczku dziwaczkach
    vocative dziwaczku dziwaczkowie

    1Deprecative.

    Noun

    dziwaczek m inan

    1. Any plant of the genus Mirabilis
    Declension
    Declension of dziwaczek
    singular plural
    nominative dziwaczek dziwaczki
    genitive dziwaczka dziwaczków
    dative dziwaczkowi dziwaczkom
    accusative dziwaczek dziwaczki
    instrumental dziwaczkiem dziwaczkami
    locative dziwaczku dziwaczkach
    vocative dziwaczku dziwaczki

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      dziwaczek f

      1. genitive plural of dziwaczka

      Further reading

      • “dziwaczek”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “dziwaczek”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)