drużny

See also: družný

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *družьnъ. By surface analysis, drug + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /druʒʲniː/
    • IPA(key): (15th CE) /druʒʲni/

    Adjective

    drużny

    1. brave, valiant
      Synonyms: mężny, śmiały
      • 1896 [Middle of the 15th century], Lucjan Malinowski, editor, Żywot świętego Błażeja. Zabytek języka polskiego z początku wieku XV,‎[1], page 322:
        Bødzcye drusznego syercza (nolite timere), dobr<ze>scye poczøly, dobrze doskonaycye, za krotkø møkø wyeszmyecye wyeczne wyesyele
        [Bądźcie drużnego sierca (nolite timere)! Dobr<ze>ście poczęły, dobrze doskonajcie! Za krotką mękę wieźmiecie wieczne wiesiele]

    Derived terms

    nouns
    • drużność

    References

    Polish

    Etymology

      From druh + -ny.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈdruʐ.nɘ/
      • Rhymes: -uʐnɘ
      • Syllabification: druż‧ny

      Adjective

      drużny (not comparable, no derived adverb)

      1. (obsolete) amicable
        Synonyms: przyjazny, zgodny
        Coordinate term: druży

      Declension

      Declension of drużny (hard)
      singular plural
      masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
      nominative/vocative drużny drużna drużne drużni drużne
      genitive drużnego drużnej drużnego drużnych
      dative drużnemu drużnej drużnemu drużnym
      accusative drużnego drużny drużną drużne drużnych drużne
      instrumental drużnym drużną drużnym drużnymi
      locative drużnym drużnej drużnym drużnych

      Further reading

      • “drużny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)