drużyna

See also: drużyną

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *družina. By surface analysis, drug + -yna. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /druʒʲina/
    • IPA(key): (15th CE) /druʒʲina/

    Noun

    drużyna f

    1. (collective) fellowship (group of companions)
      • 1860 [1454], Pismo poświęcone naukom, sztukom i przemysłowi‎[1], volume II, Biblioteka Warszawska, page 559:
        O Jeruzalem! Jeruzalem! I s Brzesczym, by tho vyedzalo, they by dobrey druzyny plakalo y sylnye zalovalo
        [O Jeruzalem! Jeruzalem! I z Brześcim, by to wiedziało, tej by dobrej drużyny płakało i silnie żałowało]
    2. The meaning of this term is uncertain. Possibilities include:
      1. female companion
        • 1901 [15th century], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 33:
          S drusynąmy cum sodalibus
          [Z drużynami cum sodalibus]

    Descendants

    • Polish: drużyna
    • Silesian: drużyna

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “druh”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Mańczak, Witold (2017), “drużyna”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “drużyna”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • Sławski, Franciszek (1958-1965), “drużyna”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
    • Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “drużyna”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish drużyna. By surface analysis, drug + -yna.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /druˈʐɘ.na/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɘna
      • Syllabification: dru‧ży‧na

      Noun

      drużyna f (related adjective drużynowy)

      1. (sports) team (group of professional players)
        Synonyms: ekipa, zespół
      2. team, troop (organized group of people carrying out a task together)
      3. (scouting) troop (group of at least 16 scouts acting together)
      4. (military) squad, troop (smallest unit of soldiers)
      5. (historical) druzhina, fellowship, retinue
      6. (archaic) troop, fellowship (group of companions)
        Synonym: towarzystwo
      7. (obsolete) bridesmaid (woman who attends the bride at a wedding ceremony)
        Synonym: druhna

      Declension

      Declension of drużyna
      singular plural
      nominative drużyna drużyny
      genitive drużyny drużyn
      dative drużynie drużynom
      accusative drużynę drużyny
      instrumental drużyną drużynami
      locative drużynie drużynach
      vocative drużyno drużyny

      Derived terms

      nouns

      Further reading

      Silesian

      Etymology

        Inherited from Old Polish drużyna.

        Pronunciation

        • IPA(key): /druˈʐɪ.na/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -ɪna
        • Syllabification: dru‧ży‧na

        Noun

        drużyna f

        1. wedding procession

        Further reading

        • Bogdan Kallus (2020), “drużyna”, in Słownik Gōrnoślōnskij Gŏdki, IV edition, Chorzów: Pro Loquela Silesiana, →ISBN, page 284
        • Henryk Jaroszewicz (2022), “drużyna”, in Zasady pisowni języka śląskiego (in Polish), Siedlce: Wydawnictwo Naukowe IKR[i]BL, page 74