drużka

See also: drużką and družka

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *družьka. By surface analysis, drug + -ka.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /druʃʲka/
    • IPA(key): (15th CE) /druʃʲka/

    Noun

    drużka f

    1. (attested in Lesser Poland) bridesmaid (woman who attends the bride at a wedding ceremony)
      Synonym: druchna
      Coordinate term: drużba
      • 1885-2024 [1443–5], Jan Baudouina de Courtenay, Jan Karłowicz, Antoni Adam Kryńskiego, Malinowski Lucjan, editors, Prace Filologiczne‎[1], volume V, Kurów (Bochnia), page 79:
        Druszka pronuba
        [Drużka pronuba]
    adjectives

    Descendants

    • Polish: drużka

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish drużka. By surface analysis, druh + -ka.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈdruʂ.ka/
      • Rhymes: -uʂka
      • Syllabification: druż‧ka
      • Homophone: dróżka

      Noun

      drużka f (male equivalent druh)

      1. (dated) bridesmaid (woman who attends the bride at a wedding ceremony)
        Synonym: druhna

      Declension

      Declension of drużka
      singular plural
      nominative drużka drużki
      genitive drużki drużek
      dative drużce drużkom
      accusative drużkę drużki
      instrumental drużką drużkami
      locative drużce drużkach
      vocative drużko drużki

      Further reading

      • “drużka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “drużka”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)