dizleg

Aromanian

Alternative forms

Etymology

From Vulgar Latin disligō, from Latin dis- + ligō; or formed from diz- +‎ leg. Compare Romanian dezlega, dezleg, Friulian disleâ, Venetan desligar, Italian slegare, French délier, Catalan deslligar, Spanish and Portuguese desligar, desliar.

Verb

dizleg (third-person singular dizleagã, participle dizligatã)

  1. I untie, unbind, unloosen, unfasten.
  2. I resolve, solve.

Conjugation

Conjugation of dizleg
long infinitive dizligari, dizligare
gerund dizligãnda
past participle dizligatã
singular plural
first second third first second third
indicative present dizleg, dizlegu dizledz(ã) dizleagã dizligãm, dizligãmu dizligats, dizligatsã, dizligatsi dizleagã
imperfect dizligam dizligai dizliga dizligam dizligats, dizligatsi dizliga
simple perfect dizligai dizligash, dizligashi dizligã dizligãm dizligat dizligarã
conditional present s-dizligarim s-dizligari, s-dizligarishi s-dizligari, s-dizligare s-dizligarim s-dizligarit s-dizligari, s-dizligare
subjunctive present s-dizleg, s-dizlegu s-dizledz(ã) s-dizleagi, s-dizleage s-dizligãm, s-dizligãmu s-dizligats, s-dizligatsã, s-dizligatsi s-dizleagi, s-dizleage
imperative present — dizleagã — — dizligats, dizligatsã, dizligatsi —
  • dizligari / dizligare
  • dizligat
  • leg