deklamatorka

See also: deklamatorką

Polish

Etymology

    From deklamator + -ka.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɛ.kla.maˈtɔr.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔrka
    • Syllabification: de‧kla‧ma‧tor‧ka

    Noun

    deklamatorka f (male equivalent deklamator)

    1. (literary) female equivalent of deklamator (“reciter, declaimer”)
      Synonym: recytatorka

    Declension

    Declension of deklamatorka
    singular plural
    nominative deklamatorka deklamatorki
    genitive deklamatorki deklamatorek
    dative deklamatorce deklamatorkom
    accusative deklamatorkę deklamatorki
    instrumental deklamatorką deklamatorkami
    locative deklamatorce deklamatorkach
    vocative deklamatorko deklamatorki
    adjectives
    • deklamacyjny
    • deklamatorski
    adverb
    • deklamatorsko
    nouns
    • deklamacja
    • deklamacyjność
    • deklamatorstwo
    • deklamatoryka

    Further reading

    • “deklamatorka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “deklamatorka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)