deklamacja

See also: deklamacją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin dēclāmātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɛ.klaˈma.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: de‧kla‧ma‧cja

    Noun

    deklamacja f (related adjective deklamacyjny)

    1. (literary) declamation, recitation (act of declaiming)
      Synonym: recytacja
    2. (literary, derogatory) declamation (pretentious rhetorical display)
      Synonym: pustosłowie

    Declension

    Declension of deklamacja
    singular plural
    nominative deklamacja deklamacje
    genitive deklamacji deklamacji, deklamacyj1
    dative deklamacji deklamacjom
    accusative deklamację deklamacje
    instrumental deklamacją deklamacjami
    locative deklamacji deklamacjach
    vocative deklamacjo deklamacje

    1Archaic.

    adjectives
    • deklamatorski
    adverbs
    • deklamatorsko
    verbs

    Further reading

    • “deklamacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “deklamacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)