condono
Italian
Pronunciation
- IPA(key): /konˈdo.no/
- Rhymes: -ono
- Hyphenation: con‧dó‧no
Etymology 1
Deverbal from condonare (“to remit”) + -o.
Noun
condono m (plural condoni)
- remission, amnesty
- Synonym: (uncommon) condonazione
Further reading
- “condono”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Verb
condono
- first-person singular present indicative of condonare
Latin
Etymology
Etymology tree
Proto-Indo-European *dóh₃r̥ ~ *déh₃n̥s
Proto-Indo-European *-om
Proto-Indo-European *déh₃nom
Proto-Italic *dōnom
Latin dōnō
Latin condōnō
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kɔnˈdoː.noː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [konˈdɔː.no]
Verb
condōnō (present infinitive condōnāre, perfect active condōnāvī, supine condōnātum); first conjugation
- to present, give, deliver, surrender, bring as an offering
- to sacrifice or surrender as an offering
- to forgive, pardon or absolve
- 52 BCE, Cicero, Pro Milone 2.6:
- Nisi oculis videritis insidias Miloni a Clodio factas, nec deprecaturi sumus ut crimen hoc nobis propter multa praeclara in rem publicam merita condonetis, nec postulaturi, ut si mors P. Clodi salus vestra fuerit, idcirco eam virtuti Milonis potius quam populi Romani felicitati adsignetis
- (please add an English translation of this quotation)
- Nisi oculis videritis insidias Miloni a Clodio factas, nec deprecaturi sumus ut crimen hoc nobis propter multa praeclara in rem publicam merita condonetis, nec postulaturi, ut si mors P. Clodi salus vestra fuerit, idcirco eam virtuti Milonis potius quam populi Romani felicitati adsignetis
- to permit, allow
Conjugation
Conjugation of condōnō (first conjugation)
Related terms
Descendants
References
- “condono”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “condono”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “condono”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- condono in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016
Spanish
Verb
condono
- first-person singular present indicative of condonar
Categories:
- Italian 3-syllable words
- Italian terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Italian/ono
- Rhymes:Italian/ono/3 syllables
- Italian deverbals
- Italian terms suffixed with -o (deverbal)
- Italian lemmas
- Italian nouns
- Italian countable nouns
- Italian masculine nouns
- Italian non-lemma forms
- Italian verb forms
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *deh₃-
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European word *ḱe
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European word *ḱóm
- Latin terms prefixed with con-
- Latin 3-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin verbs
- Latin terms with quotations
- Latin first conjugation verbs
- Latin first conjugation verbs with perfect in -āv-
- Spanish non-lemma forms
- Spanish verb forms