burinar
Catalan
Etymology
Verb
burinar (first-person singular present burino, first-person singular preterite buriní, past participle burinat)
Conjugation
Central Catalan conjugation of burinar (first conjugation)
| infinitive | burinar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | burinant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | burinat | burinada | |||||
| plural | burinats | burinades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | burino | burines | burina | burinem | burineu | burinen | |
| imperfect | burinava | burinaves | burinava | burinàvem | burinàveu | burinaven | |
| future | burinaré | burinaràs | burinarà | burinarem | burinareu | burinaran | |
| preterite | buriní | burinares | burinà | burinàrem | burinàreu | burinaren | |
| conditional | burinaria | burinaries | burinaria | burinaríem | burinaríeu | burinarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | burini | burinis | burini | burinem | burineu | burinin | |
| imperfect | burinés | burinessis | burinés | burinéssim | burinéssiu | burinessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| affirmative | — | burina | burini | burinem | burineu | burinin | |
| negative (no) | — | no burinis | no burini | no burinem | no burineu | no burinin | |
Derived terms
- burinada
Further reading
- “burinar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026