bilecik

See also: Bilecik

Polish

Etymology

    From bilet + -ik. First attested in 1776.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /biˈlɛ.t͡ɕik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛt͡ɕik
    • Syllabification: bi‧le‧cik

    Noun

    bilecik m inan

    1. diminutive of bilet (“ticket, pass entitling the holder to admission to a show, concert, etc.”)
    2. diminutive of bilet (“ticket, note, piece of paper with a short message”)
      Synonym: liścik
      miłosny bilecik ― a love note
      pachnący bilecik ― a fragrant note
      dołączyć bilecik do czegoś ― to attach a note to something

    Declension

    Declension of bilecik
    singular plural
    nominative bilecik bileciki
    genitive bilecika, bileciku bilecików
    dative bilecikowi bilecikom
    accusative bilecik bileciki
    instrumental bilecikiem bilecikami
    locative bileciku bilecikach
    vocative bileciku bileciki
    verbs

    References

    1. ^ Mikołaj DOŚWIADCZYŃSKI (1776), M. Doswiadczyńskiego przypadki, przez niegoz samego opisane, na trzy xięgi rozdzielone. [By I. Krasicki, Archbishop of Gnesen.]‎[1], page 95
    2. ^ bilecik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bilecik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bilecik”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)