bileter

Polish

Etymology

    From bilet + -er. First attested in 1805.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /biˈlɛ.tɛr/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛtɛr
    • Syllabification: bi‧le‧ter

    Noun

    bileter m pers (female equivalent bileterka)

    1. ticket collector, usher, attendant, doorman (employee who checks tickets at the entrance of something)
      bileter w kinie ― movie theater ticket usher

    Declension

    Declension of bileter
    singular plural
    nominative bileter bileterzy, biletery1
    genitive biletera bileterów
    dative bileterowi bileterom
    accusative biletera bileterów
    instrumental bileterem bileterami
    locative bileterze bileterach
    vocative bileterze bileterzy

    1Deprecative.

    verbs

    References

    1. ^ Gazeta Krakowska‎[1], number 14, 1805, page 159

    Further reading

    • “bileter”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bileter”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)