Bilecik

See also: bilecik

English

Etymology

    Borrowed from Turkish Bilecik.

    Proper noun

    Bilecik

    1. A province in midwest Turkey.
    2. A district of Bilecik Province, Turkey.
    3. A municipality, the capital of Bilecik district and Bilecik Province, Turkey.

    Translations

    Turkish

    Bilecik ili
    Bilecik'in ilçeleri

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish بیله‌جك (Bilecik).

      Pronunciation

      • IPA(key): /bi.le.dʒik̟/
      • Audio:(file)
      • Hyphenation: Bi‧le‧cik

      Proper noun

      Bilecik

      1. Bilecik (a province in midwest Turkey)
      2. Bilecik (a district of Bilecik Province, Turkey)
      3. Bilecik (a municipality, the capital of Bilecik district and Bilecik Province, Turkey)

      Declension

      Declension of Bilecik
      singular plural
      nominative Bilecik Bilecikler / Bilecik'ler
      definite accusative Bilecik'i Bilecikleri / Bilecik'leri
      dative Bilecik'e Bileciklere / Bilecik'lere
      locative Bilecik'te Bileciklerde / Bilecik'lerde
      ablative Bilecik'ten Bileciklerden / Bilecik'lerden
      genitive Bilecik'in Bileciklerin / Bilecik'lerin
      Possessive forms of Bilecik
      singular plural
      benim (my) Bilecik'im Bileciklerim
      senin (your) Bilecik'in Bileciklerin
      onun (his/her/its) Bilecik'i Bilecikleri
      bizim (our) Bilecik'imiz Bileciklerimiz
      sizin (your) Bilecik'iniz Bilecikleriniz
      onların (their) Bilecik'i
      Bilecikleri
      Bilecikleri

      Derived terms

      • Bilecikli

      See also