Manisa

English

Etymology

    Borrowed from Turkish Manisa.

    Proper noun

    Manisa

    1. A province and metropolitan municipality in western Turkey.
    2. A city, the capital of Manisa Province, Turkey.

    Turkish

    Manisa ili
    Manisa'nın ilçeleri

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish مغنیسا (Mağnisa).

      Pronunciation

      • IPA(key): /mɑˈnisɑ/
      • Audio:(file)
      • Hyphenation: Ma‧ni‧sa

      Proper noun

      Manisa

      1. Manisa (a province and metropolitan municipality in western Turkey)
      2. Manisa (a city, the capital of Manisa Province, Turkey)

      Declension

      Declension of Manisa
      singular plural
      nominative Manisa Manisalar / Manisa'lar
      definite accusative Manisa'yı Manisaları / Manisa'ları
      dative Manisa'ya Manisalara / Manisa'lara
      locative Manisa'da Manisalarda / Manisa'larda
      ablative Manisa'dan Manisalardan / Manisa'lardan
      genitive Manisa'nın Manisaların / Manisa'ların
      Possessive forms of Manisa
      singular plural
      benim (my) Manisa'm Manisalarım
      Manisa'larım
      senin (your) Manisa'n Manisaların
      Manisa'ların
      onun (his/her/its) Manisa'sı Manisaları
      Manisa'ları
      bizim (our) Manisa'mız Manisalarımız
      Manisa'larımız
      sizin (your) Manisa'nız Manisalarınız
      Manisa'larınız
      onların (their) Manisa'sı
      Manisaları
      Manisa'ları
      Manisaları
      Manisa'ları

      Derived terms

      See also