biernik

Polish

Etymology

    From bierny + -nik. Coined by Onufry Kopczyński in 1813.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbjɛr.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛrɲik
    • Syllabification: bier‧nik

    Noun

    biernik m inan

    1. (grammar) accusative
      Synonyms: accusativus, akuzatiwus, akuzatyw
      Hypernym: przypadek
      biernik liczby pojedynczej ― accusative singular
      biernik liczby mnogiej ― accusative plural
      forma biernika ― accusative form
      dopełnienie w bierniku ― object in the accusative
      rzeczownik w bierniku ― noun in the accusative
      wyrażony biernikiem ― expressed in the accusative

    Declension

    Declension of biernik
    singular plural
    nominative biernik bierniki
    genitive biernika bierników
    dative biernikowi biernikom
    accusative biernik bierniki
    instrumental biernikiem biernikami
    locative bierniku biernikach
    vocative bierniku bierniki

    Derived terms

    adjective
    adjectives
    adverb
    verb

    References

    1. ^ Onufry Kopczyński (1813), Grammatyka języka polskiego według prawideł JX. Kopczyńskiego‎[1], page 100

    Further reading

    • “biernik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biernik”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)