biernikowy

Polish

Etymology

    From biernik + -owy. First attested in 1863.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛr.ɲiˈkɔ.vɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: bier‧ni‧ko‧wy

    Adjective

    biernikowy (not comparable, no derived adverb)

    1. (grammar, relational) accusative, accusatival
      czasownik biernikowy ― accusative verb

    Declension

    Declension of biernikowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative biernikowy biernikowa biernikowe biernikowi biernikowe
    genitive biernikowego biernikowej biernikowego biernikowych
    dative biernikowemu biernikowej biernikowemu biernikowym
    accusative biernikowego biernikowy biernikową biernikowe biernikowych biernikowe
    instrumental biernikowym biernikową biernikowym biernikowymi
    locative biernikowym biernikowej biernikowym biernikowych
    adjective
    adverb
    verb

    References

    1. ^ Antoni Małecki (1863), Gramatyka języka polskiego większa‎[1] (in Polish), page 294
    2. ^ biernikowy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “biernikowy”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biernikowy”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)