barbar

See also: Barbar, barbár, and bàrbar

Catalan

Pronunciation

Verb

barbar (first-person singular present barbo, first-person singular preterite barbí, past participle barbat)

  1. to beard (to grow hair on the chin and jaw)

Conjugation

Czech

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈbarbar]

Noun

barbar m anim

  1. barbarian
  2. philistine (uncultured person)

Declension

Danish

Etymology

From Ancient Greek βάρβαρος (bárbaros, “foreign, strange”).

Pronunciation

  • IPA(key): /barbaːr/, [b̥ɑˈb̥ɑːˀ]

Noun

barbar c (singular definite barbaren, plural indefinite barbarer)

  1. barbarian (an uncivilized person)

Declension

Declension of barbar
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative barbar barbaren barbarer barbarerne
genitive barbars barbarens barbarers barbarernes

Derived terms

References

Estonian

Noun

barbar (genitive barbari, partitive barbarit)

  1. barbarian

Declension

Declension of barbar (ÕS type 2e/minut, no gradation)
singular plural
nominative barbar barbarid
accusative nom.
gen. barbari
genitive barbarite
partitive barbarit barbareid
illative barbarisse barbaritesse
barbareisse
inessive barbaris barbarites
barbareis
elative barbarist barbaritest
barbareist
allative barbarile barbaritele
barbareile
adessive barbaril barbaritel
barbareil
ablative barbarilt barbaritelt
barbareilt
translative barbariks barbariteks
barbareiks
terminative barbarini barbariteni
essive barbarina barbaritena
abessive barbarita barbariteta
comitative barbariga barbaritega

Further reading

Indonesian

Etymology

From Dutch barbaar, from Middle Dutch barbaer, from barbarien, from Old French barbare, from Latin barbarus, from Ancient Greek βάρβαρος (bárbaros). Cognate of Arabic بَرْبَر (barbar).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈbarbar]
  • Hyphenation: bar‧bar

Adjective

barbar (comparative lebih barbar, superlative paling barbar)

  1. barbaric, uncivilized, uncultured or uncouth

Noun

barbar (plural barbar-barbar)

  1. barbarian

Further reading

Letemboi

Noun

barbar

  1. lightning

References

  • Darrell T. Tryon, New Hebrides languages: an internal classification (1976)

Norwegian Bokmål

Etymology

From Ancient Greek βάρβαρος (bárbaros, “foreign, non-Greek, strange”).

Noun

barbar m (definite singular barbaren, indefinite plural barbarer, definite plural barbarene)

  1. a barbarian

Derived terms

References

Norwegian Nynorsk

Etymology

From Ancient Greek βάρβαρος (bárbaros, “foreign, non-Greek, strange”).

Noun

barbar m (definite singular barbaren, indefinite plural barbarar, definite plural barbarane)

  1. a barbarian

Derived terms

References

Romanian

Etymology

    Borrowed from French barbare. Doublet of varvar.

    Noun

    barbar m (plural barbari, feminine equivalent barbară)

    1. barbarian

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative barbar barbarul barbari barbarii
    genitive-dative barbar barbarului barbari barbarilor
    vocative barbarule barbarilor

    Serbo-Croatian

    Alternative forms

    Etymology

    From Ancient Greek βάρβαρος (bárbaros, “foreign, strange”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /bǎrbar/
    • Hyphenation: bar‧bar

    Noun

    bàrbar m anim (Cyrillic spelling ба̀рбар)

    1. barbarian

    Declension

    Declension of barbar
    singular plural
    nominative barbar barbari
    genitive barbara barbara
    dative barbaru barbarima
    accusative barbara barbare
    vocative barbare barbari
    locative barbaru barbarima
    instrumental barbarom barbarima

    References

    • “barbar”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

    Spanish

    Etymology

      From barba + -ar.

      Pronunciation

      • IPA(key): /baɾˈbaɾ/ [baɾˈβ̞aɾ]
      • Rhymes: -aɾ
      • Syllabification: bar‧bar

      Verb

      barbar (first-person singular present barbo, first-person singular preterite barbé, past participle barbado)

      1. (intransitive) to beard (to grow hair on the chin and jaw)

      Conjugation

      Further reading

      Swedish

      Etymology

      From Ancient Greek βάρβαρος (bárbaros).

      Noun

      barbar c

      1. barbarian (an uncivilized person)

      Declension

      Turkish

      Etymology

      Borrowed from French barbare, from Medieval Latin barbarinus (“Berber, pagan, Saracen, barbarian”), from Latin barbaria (“foreign country”), from barbarus (“foreigner, savage”), from Ancient Greek βάρβαρος (bárbaros, “foreign, non-Greek, strange”), possibly onomatopoeic.

      Pronunciation

      • IPA(key): /baɾˈbaɾ/
      • Audio:(file)

      Adjective

      barbar

      1. barbarian (uncivilized)

      Declension

      Predicative forms of barbar
      present tense
      positive declarative positive interrogative
      ben (I am) barbarım barbar mıyım?
      sen (you are) barbarsın barbar mısın?
      o (he/she/it is) barbar / barbardır barbar mı?
      biz (we are) barbarız barbar mıyız?
      siz (you are) barbarsınız barbar mısınız?
      onlar (they are) barbar(lar) barbar(lar) mı?
      past tense
      positive declarative positive interrogative
      ben (I was) barbardım barbar mıydım?
      sen (you were) barbardın barbar mıydın?
      o (he/she/it was) barbardı barbar mıydı?
      biz (we were) barbardık barbar mıydık?
      siz (you were) barbardınız barbar mıydınız?
      onlar (they were) barbardılar barbar mıydılar?
      indirect past
      positive declarative positive interrogative
      ben (I was) barbarmışım barbar mıymışım?
      sen (you were) barbarmışsın barbar mıymışsın?
      o (he/she/it was) barbarmış barbar mıymış?
      biz (we were) barbarmışız barbar mıymışız?
      siz (you were) barbarmışsınız barbar mıymışsınız?
      onlar (they were) barbarmışlar barbar mıymışlar?
      conditional
      positive declarative positive interrogative
      ben (if I) barbarsam barbar mıysam?
      sen (if you) barbarsan barbar mıysan?
      o (if he/she/it) barbarsa barbar mıysa?
      biz (if we) barbarsak barbar mıysak?
      siz (if you) barbarsanız barbar mıysanız?
      onlar (if they) barbarsalar barbar mıysalar?

      For negative forms, use the appropriate form of değil.