bani

See also: báni, bání, and -bani

English

Noun

bani

  1. plural of ban (currency)

Anagrams

Azerbaijani

Etymology

    Borrowed from Arabic بَانِي (bānī).

    Pronunciation

    • IPA(key): [bɑːˈni]
    • Audio (Baku):(file)
    • Hyphenation: ba‧ni

    Noun

    bani (definite accusative banini, plural banilər)

    1. (somewhat higher register) founder
      Synonyms: təsisçi, qurucu

    Declension

    Declension of bani
    singular plural
    nominative banibanilər
    definite accusative baninibaniləri
    dative baniyəbanilərə
    locative banidəbanilərdə
    ablative banidənbanilərdən
    definite genitive banininbanilərin
    Possessive forms of bani
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) banim banilərim
    sənin (“your”) banin banilərin
    onun (“his/her/its”) banisi baniləri
    bizim (“our”) banimiz banilərimiz
    sizin (“your”) baniniz baniləriniz
    onların (“their”) banisi or baniləri baniləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) banimi banilərimi
    sənin (“your”) banini banilərini
    onun (“his/her/its”) banisini banilərini
    bizim (“our”) banimizi banilərimizi
    sizin (“your”) baninizi banilərinizi
    onların (“their”) banisini or banilərini banilərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) banimə banilərimə
    sənin (“your”) baninə banilərinə
    onun (“his/her/its”) banisinə banilərinə
    bizim (“our”) banimizə banilərimizə
    sizin (“your”) baninizə banilərinizə
    onların (“their”) banisinə or banilərinə banilərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) banimdə banilərimdə
    sənin (“your”) banində banilərində
    onun (“his/her/its”) banisində banilərində
    bizim (“our”) banimizdə banilərimizdə
    sizin (“your”) baninizdə banilərinizdə
    onların (“their”) banisində or banilərində banilərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) banimdən banilərimdən
    sənin (“your”) banindən banilərindən
    onun (“his/her/its”) banisindən banilərindən
    bizim (“our”) banimizdən banilərimizdən
    sizin (“your”) baninizdən banilərinizdən
    onların (“their”) banisindən or banilərindən banilərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) banimin banilərimin
    sənin (“your”) baninin banilərinin
    onun (“his/her/its”) banisinin banilərinin
    bizim (“our”) banimizin banilərimizin
    sizin (“your”) baninizin banilərinizin
    onların (“their”) banisinin or banilərinin banilərinin

    References

    Balinese

    Etymology

    Inherited from Proto-Malayo-Polynesian *baʀani (“brave, bold; dare to do”).

    Adjective

    bani (Balinese script ᬩᬦᬶ)

    1. brave

    Further reading

    • “bani”, in Balinese–Indonesian Dictionary [Kamus Bahasa Bali–Indonesia] (in Balinese), Denpasar, Indonesia: The Linguistic Center of Bali Province [Balai Bahasa Provinsi Bali].

    Bole

    Etymology

    Cognate with Ngamo bànò.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bàní/

    Noun

    bàni (plural baninshe)

    1. house
    2. compound

    References

    • Gimba, Alhaji M.; Ali, Malam B.; Bah, Madu (2009), Schuh, Russell G., editor, Bole-English-Hausa Dictionary‎[2], 2nd edition, Potiskum: Ajami Press, page 13

    Esperanto

    Etymology

    From French baigner and Italian bagnare.[1] First attested in Zamenhof's Unua Libro (1887).[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbani/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -ani
    • Syllabification: ba‧ni

    Verb

    bani (present banas, past banis, future banos, conditional banus, volitive banu)

    1. (transitive) to bathe

    Conjugation

    Conjugation of bani
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense banas banis banos
    active participle bananta banantaj baninta banintaj banonta banontaj
    acc. banantan banantajn banintan banintajn banontan banontajn
    passive participle banata banataj banita banitaj banota banotaj
    acc. banatan banatajn banitan banitajn banotan banotajn
    nominal active participle bananto banantoj baninto banintoj banonto banontoj
    acc. bananton banantojn baninton banintojn banonton banontojn
    nominal passive participle banato banatoj banito banitoj banoto banotoj
    acc. banaton banatojn baniton banitojn banoton banotojn
    adverbial active participle banante baninte banonte
    adverbial passive participle banate banite banote
    infinitive bani imperative banu conditional banus

    Derived terms

    References

    1. ^ Ebbe Vilborg, “BAN/I”, in Etimologia Vortaro de Esperanto [Etymological Dictionary of Esperanto], volume 1, →ISBN, page 53
    2. ^ Neves; Pabst (2022), “ban/”, in Historia Vortaro de Esperanto, →ISBN, page 146

    Further reading

    Faroese

    Verb

    bani

    1. first-person singular present of bana

    Galician

    Verb

    bani

    1. (reintegrationist norm) inflection of banir:
      1. first-person singular preterite indicative
      2. second-person plural imperative

    Hungarian

    Etymology

    From Romanian bani.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈbɒni]
    • Hyphenation: ba‧ni
    • Rhymes: -ni

    Noun

    bani (plural banik)

    1. ban (subdivision of Romanian leu)

    Declension

    Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
    singular plural
    nominative bani banik
    accusative banit banikat
    dative baninak baniknak
    instrumental banival banikkal
    causal-final baniért banikért
    translative banivá banikká
    terminative baniig banikig
    essive-formal baniként banikként
    essive-modal — —
    inessive baniban banikban
    superessive banin banikon
    adessive baninál baniknál
    illative baniba banikba
    sublative banira banikra
    allative banihoz banikhoz
    elative baniból banikból
    delative baniról banikról
    ablative banitól baniktól
    non-attributive
    possessive – singular
    banié baniké
    non-attributive
    possessive – plural
    baniéi banikéi
    Possessive forms of bani
    possessor single possession multiple possessions
    1st person sing. banim banijaim (or baniim)
    2nd person sing. banid banijaid (or baniid)
    3rd person sing. banija banijai (or banii)
    1st person plural banink banijaink (or baniink)
    2nd person plural banitok banijaitok (or baniitok)
    3rd person plural banijuk banijaik (or baniik)

    Icelandic

    Etymology

    From Old Norse bani, from Proto-Germanic *banô. Cognate with English bane.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈpaːnɪ]
    • Rhymes: -aːnɪ

    Noun

    bani m (genitive singular bana, nominative plural banar)

    1. death
    2. killer, bane, slayer

    Declension

    Declension of bani (masculine)
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative bani baninn banar banarnir
    accusative bana banann bana banana
    dative bana bananum bönum bönunum
    genitive bana banans bana bananna

    Derived terms

    • arfabani
    • bróðurbani
    • Fáfnisbani
    • föðurbani
    • móðurbani
    • nautabani
    • systurbani
    • verða einhverjum að bana

    See also

    Latin

    Pronunciation

    Noun

    banī

    1. inflection of banus:
      1. nominative/vocative plural
      2. genitive singular

    Makasar

    Etymology

    Inherited from Proto-Malayo-Polynesian *wani (“honeybee”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbani/, [ˈɓa.ni]
    • Hyphenation: ba‧ni

    Noun

    bani (Lontara spelling ᨅᨊᨗ or 𑻤𑻨𑻳, definite bania)

    1. bee; honeybee
      Kammamami bani maʼlaiʼ saʼranna
      Their voices sound like the buzzing of bees hanging together in a cluster (said of people shouting or talking over one another).
      Kammai bani nnurung
      Like a swarm of bees flying in.

    Derived terms

    Further reading

    • Cense, A. A. (1979), Makassaars-Nederlands woordenboek [Makasar-Dutch dictionary], 's-Gravenhage: Martinus Nijhoff, →ISBN, page 65

    Old Norse

    Etymology

    From Proto-Germanic *banô.

    Noun

    bani m

    1. death
    2. that which causes death
    3. a killer, murderer

    Declension

    Declension of bani (weak an-stem)
    masculine singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative bani baninn banar banarnir
    accusative bana banann bana banana
    dative bana bananum bǫnum bǫnunum
    genitive bana banans bana bananna

    Derived terms

    • bana (“to kill”)
    • banablóð n (“blood shed in killing”)
    • banadagr m (“day of death”)
    • banadrykkr m (“baneful drought, poison”)
    • banadœgr n (“day of death”)
    • banahǫgg n (“deathblow”)
    • banalag n (“stabbing to death”)
    • banamaðr m (“killer, slayer”)
    • banaorð n (“tidings of one's death”)
    • banaráð n (“planning a person's death”)
    • banaskot n (“mortal shot”)
    • banasár n (“deadly wound”)
    • banasótt f (“mortal illness”)
    • banatilræði n (“mortal attack”)
    • banaþúfa f (“a knoll that causes one's death”)
    • berask banaspjót eptir (“to be mortal enemies”)
    • bróðurbani m (“the slayer of a brother”)
    • bóndabani m (“slayer of a woman's husband”)
    • einbani m (“single-handed killer”)
    • fǫðurbani m (“slayer of another's father”)
    • handbani m (“actual slayer”)
    • hǫfuðbani m (“death, destruction”)
    • hǫfuðsbani m (“death, destruction”)
    • mannsbani m (“manslayer”)
    • ráðbani m (“contriver of a person's death”)
    • sonarbani m (“slayer of one's son”)

    Descendants

    • Icelandic: bani
    • Faroese: bani
    • Norn: bani
    • Norwegian Nynorsk: bane
    • Old Swedish: bani
    • Old Danish: banæ

    Further reading

    • Zoëga, Geir T. (1910), “bani”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press; also available at the Internet Archive

    Old Swedish

    Alternative forms

    Etymology

    From Old Norse bani, from Proto-Germanic *banô.

    Noun

    bani m

    1. violent death
    2. murderer

    Declension

    The template Template:gmq-osw-decl-noun-an-m does not use the parameter(s):
    nom_sg=bani
    nom_sg_d=bani
    Please see Module:checkparams for help with this warning.

    Declension of bane (weak an-stem)
    masculine singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative bane banen banar banarnir
    accusative bana banan bana banana
    dative bana bananom banom banonom
    genitive bana banans bana bananna

    Descendants

    Phuthi

    Noun

    baní class 1a (plural bóbaní class 2a)

    1. who is (it)?

    Inflection

    This noun needs an inflection-table template.

    Polish

    Alternative forms

    • bań (genitive plural)

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈba.ɲi/
    • Rhymes: -aɲi
    • Syllabification: ba‧ni

    Noun

    bani f

    1. inflection of bania:
      1. genitive singular/plural
      2. dative/locative singular

    Portuguese

    Verb

    bani

    1. inflection of banir:
      1. first-person singular preterite indicative
      2. second-person plural imperative

    Romanian

    Pronunciation

    • IPA(key): /banʲ/
    • Audio:(file)

    Noun

    bani m pl

    1. plural of ban (money)

    Synonyms

    Tetum

    Etymology

    From Proto-Malayo-Polynesian *wani.

    Noun

    bani

    1. bee (insect)