balaustinus

Latin

Etymology

    From balaustium (“pomegranate-flower”) + -īnus.

    Pronunciation

    Adjective

    balaustīnus (feminine balaustīna, neuter balaustīnum); first/second-declension adjective

    1. (New Latin) having a colour like the flower of the pomegranate or perhaps indigo
      • 1680, Franciszek à Mesgnien Meninski, “balaustinus”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum‎[1] (in Ottoman Turkish, Turkish, Latin, German, Italian, French, and Polish), Vienna, column 1687:
        چوید & چود
        .ćiwid t. Indicum, balaustinus color. Indig. Indaco, Indico. Inde, couleur. Indych, gránátowa farbá
        Indigo, balaustine color.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    Descendants

    • → English: balaustine

    See also

    Colors in Classical and Old Latin · colōrēs (layout · text)
         albus, candidus, cānus, marmoreus (poetic), eburneus (poetic), niveus (poetic), argenteus (poetic), lacteus (poetic)      pullus, fuscus, aquilus, mūrīnus (of livestock)      āter, niger, furvus, piceus (poetic)
                 rūfus, russus, ruber, flammeus (poetic), rōbus (of oxen), burrus; pūniceus, spādīx (poetic), sanguineus (poetic)              rutilus, fulvus (poetic), rāvus (of eyes), aureus (poetic), croceus (poetic); rūbidus, niger, badius (of horses)              lūridus, flāvus, lūteus, gilvus (of horses), helvus (of cattle); cēreus (poetic)
                 viridis, flāvus (poetic)              viridis, herbeus, fulvus (poetic)              viridis, glaucus, caeruleus (poetic, only dark)
                              glaucus, caesius (of eyes)              līvidus, caeruleus, ferrūgineus (poetic), glaucus
                 violāceus              purpureus (underlying shade)              roseus