puniceus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [puːˈnɪ.ke.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [puˈniː.t͡ʃe.us]
Adjective
pūniceus (feminine pūnicea, neuter pūniceum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | pūniceus | pūnicea | pūniceum | pūniceī | pūniceae | pūnicea | |
| genitive | pūniceī | pūniceae | pūniceī | pūniceōrum | pūniceārum | pūniceōrum | |
| dative | pūniceō | pūniceae | pūniceō | pūniceīs | |||
| accusative | pūniceum | pūniceam | pūniceum | pūniceōs | pūniceās | pūnicea | |
| ablative | pūniceō | pūniceā | pūniceō | pūniceīs | |||
| vocative | pūnicee | pūnicea | pūniceum | pūniceī | pūniceae | pūnicea | |
See also
| albus, candidus, cānus, marmoreus (poetic), eburneus (poetic), niveus (poetic), argenteus (poetic), lacteus (poetic) | pullus, fuscus, aquilus, mūrīnus (of livestock) | āter, niger, furvus, piceus (poetic) |
| rūfus, russus, ruber, flammeus (poetic), rōbus (of oxen), burrus; pūniceus, spādīx (poetic), sanguineus (poetic) | rutilus, fulvus (poetic), rāvus (of eyes), aureus (poetic), croceus (poetic); rūbidus, niger, badius (of horses) | lūridus, flāvus, lūteus, gilvus (of horses), helvus (of cattle); cēreus (poetic) |
| viridis, flāvus (poetic) | viridis, herbeus, fulvus (poetic) | viridis, glaucus, caeruleus (poetic, only dark) |
| glaucus, caesius (of eyes) | līvidus, caeruleus, ferrūgineus (poetic), glaucus | |
| violāceus | purpureus (underlying shade) | roseus |
References
- “puniceus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “puniceus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.