balafiar
Catalan
Etymology
From the archaic expression venir a balàfia "to ransom, to obtain pardon for a captive", from Arabic بالْعَافِيَة (bālʕāfiya, “with health”).
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Balearic, Central) [bə.lə.fiˈa]
- IPA(key): (Valencia) [ba.la.fiˈaɾ]
- IPA(key): (Northwestern) [ba.la.fiˈa]
Audio (Barcelona): (file)
Verb
balafiar (first-person singular present balafio, first-person singular preterite balafií, past participle balafiat)
Conjugation
Central Catalan conjugation of balafiar (first conjugation)
Derived terms
- balafiador
Further reading
- “balafiar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “balafiar”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)