awam

Indonesian

Etymology

From Malay awam, from Classical Malay awam, from Arabic عَوَامّ (ʕawāmm), plural of عَامَّة (ʕāmma).[1]

Pronunciation

Adjective

awam

  1. common, ordinary, public (of common people)
    Synonyms: publik, umum

Derived terms

  • diawamkan
  • keawaman
  • mengawamkan
  • pengawam

Noun

awam (plural awam-awam)

  1. commoner

References

  1. ^ Erwina Burhanuddin; Abdul Gaffar Ruskhan; R.B. Chrismanto (1993), Penelitian kosakata bahasa Arab dalam bahasa Indonesia [Research on Arabic vocabulary in Indonesian]‎[1], Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, →ISBN, →OCLC

Further reading

Malay

Etymology

Borrowed from Arabic عَوَامّ (ʕawāmm), plural of عَامَّة (ʕāmma).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈawam/ [ˈʔa.wam]
  • Rhymes: -awam, -am
  • Hyphenation: a‧wam

Adjective

awam (Jawi spelling عوام, comparative lebih awam, superlative paling awam)

  1. public[1]
    Synonyms: jelata, umum
    Synonym: (chiefly Indonesian) publik
    telefon awam ― public telephone
  2. civil[2]
    Synonym: sivil
    Synonym: sipil (Indonesian)
    kerajaan awam ― civil government
  3. (Malaysia, Singapore, derogatory, slang) banal, everyday
    muka minah tu awam siot ― that girl's face is so common

Derived terms

Descendants

  • > Indonesian: awam

References

  1. ^ “awam”, in Kamus Dewan [The Institute Dictionary] (in Malay), Fourth edition, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2005, →ISBN
  2. ^ “awam”, in Kamus Dewan [The Institute Dictionary] (in Malay), Fourth edition, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2005, →ISBN

Further reading

  • "awam" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
    (also see "awam" at PRPM first version)