amir

See also: AMIR, Amir, and amîr

English

Etymology

From Arabic أَمِير (ʔamīr, “commander, prince”). Doublet of Amir, emir, admiral, and amira.

Pronunciation

  • Audio (US):(file)

Noun

amir (plural amirs or (rare) umara)

  1. Alternative form of emir.

Derived terms

Anagrams

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic амир
Arabic classical sp آمر
modern Iranian sp

Etymology

    Derived from Classical Persian آمر (āmir), from Arabic آمِر (ʔāmir).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ɑːˈmiɾ]
    • Hyphenation: a‧mir

    Noun

    amir (definite accusative amiri, plural amirlər)

    1. This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text {{rfdef}}.

    Declension

    Declension of amir
    singular plural
    nominative amiramirlər
    definite accusative amiriamirləri
    dative amirəamirlərə
    locative amirdəamirlərdə
    ablative amirdənamirlərdən
    definite genitive amirinamirlərin
    Possessive forms of amir
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) amirim amirlərim
    sənin (“your”) amirin amirlərin
    onun (“his/her/its”) amiri amirləri
    bizim (“our”) amirimiz amirlərimiz
    sizin (“your”) amiriniz amirləriniz
    onların (“their”) amiri or amirləri amirləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) amirimi amirlərimi
    sənin (“your”) amirini amirlərini
    onun (“his/her/its”) amirini amirlərini
    bizim (“our”) amirimizi amirlərimizi
    sizin (“your”) amirinizi amirlərinizi
    onların (“their”) amirini or amirlərini amirlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) amirimə amirlərimə
    sənin (“your”) amirinə amirlərinə
    onun (“his/her/its”) amirinə amirlərinə
    bizim (“our”) amirimizə amirlərimizə
    sizin (“your”) amirinizə amirlərinizə
    onların (“their”) amirinə or amirlərinə amirlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) amirimdə amirlərimdə
    sənin (“your”) amirində amirlərində
    onun (“his/her/its”) amirində amirlərində
    bizim (“our”) amirimizdə amirlərimizdə
    sizin (“your”) amirinizdə amirlərinizdə
    onların (“their”) amirində or amirlərində amirlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) amirimdən amirlərimdən
    sənin (“your”) amirindən amirlərindən
    onun (“his/her/its”) amirindən amirlərindən
    bizim (“our”) amirimizdən amirlərimizdən
    sizin (“your”) amirinizdən amirlərinizdən
    onların (“their”) amirindən or amirlərindən amirlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) amirimin amirlərimin
    sənin (“your”) amirinin amirlərinin
    onun (“his/her/its”) amirinin amirlərinin
    bizim (“our”) amirimizin amirlərimizin
    sizin (“your”) amirinizin amirlərinizin
    onların (“their”) amirinin or amirlərinin amirlərinin

    Further reading

    Indonesian

    Pronunciation

    Etymology 1

    Inherited from Malay amir (“emir”), from Arabic أَمِير (ʔamīr).

    Noun

    amir (plural amir-amir)

    1. emir
    Derived terms

    Etymology 2

    Borrowed from Sumbawa [Term?].

    Noun

    amir (plural amir-amir)

    1. blaze, flame, flare
      Synonym: nyala api

    Further reading

    Maltese

    Root
    ’-m-r
    2 terms

    Alternative forms

    Etymology

      Inherited from Arabic أَمِير (ʔamīr).

      Pronunciation

      • IPA(key): /aˈmiːr/
      • Rhymes: -iːr

      Noun

      amir m (plural amiri or amajjar)

      1. commander, prince, emir

      Maranao

      Noun

      amir

      1. emir

      Spanish

      Pronunciation

      • IPA(key): /aˈmiɾ/ [aˈmiɾ]
      • Rhymes: -iɾ
      • Syllabification: a‧mir

      Noun

      amir m (plural amires)

      1. rare form of emir

      Further reading

      Tolai

      Alternative forms

      Pronoun

      amir

      1. First-person exclusive dual pronoun: he/she and I, him/her and me

      Declension

      Tolai personal pronouns
      singular dual paucal plural
      1st person
      exclusive
      iau amir
      mir
      amital
      mital
      avet
      ave1
      1st person
      inclusive
      - dor datal dat
      da1
      2nd person u amur
      mur
      amutal
      mutal
      avat
      ava1
      3rd person ia
      i
      dir
      di
      dital diat
      dia1

      1) The plural pronouns lose the final -t when preceding a verb.

      Turkish

      Etymology

        Inherited from Ottoman Turkish آمر, from Arabic آمِر (ʔāmir).

        Pronunciation

        • Audio:(file)

        Noun

        amir (definite accusative amiri, plural amirler)

        1. chief

        Declension

        Declension of amir
        singular plural
        nominative amir amirler
        definite accusative amiri amirleri
        dative amire amirlere
        locative amirde amirlerde
        ablative amirden amirlerden
        genitive amirin amirlerin
        Possessive forms
        nominative
        singular plural
        1st singular amirim amirlerim
        2nd singular amirin amirlerin
        3rd singular amiri amirleri
        1st plural amirimiz amirlerimiz
        2nd plural amiriniz amirleriniz
        3rd plural amirleri amirleri
        definite accusative
        singular plural
        1st singular amirimi amirlerimi
        2nd singular amirini amirlerini
        3rd singular amirini amirlerini
        1st plural amirimizi amirlerimizi
        2nd plural amirinizi amirlerinizi
        3rd plural amirlerini amirlerini
        dative
        singular plural
        1st singular amirime amirlerime
        2nd singular amirine amirlerine
        3rd singular amirine amirlerine
        1st plural amirimize amirlerimize
        2nd plural amirinize amirlerinize
        3rd plural amirlerine amirlerine
        locative
        singular plural
        1st singular amirimde amirlerimde
        2nd singular amirinde amirlerinde
        3rd singular amirinde amirlerinde
        1st plural amirimizde amirlerimizde
        2nd plural amirinizde amirlerinizde
        3rd plural amirlerinde amirlerinde
        ablative
        singular plural
        1st singular amirimden amirlerimden
        2nd singular amirinden amirlerinden
        3rd singular amirinden amirlerinden
        1st plural amirimizden amirlerimizden
        2nd plural amirinizden amirlerinizden
        3rd plural amirlerinden amirlerinden
        genitive
        singular plural
        1st singular amirimin amirlerimin
        2nd singular amirinin amirlerinin
        3rd singular amirinin amirlerinin
        1st plural amirimizin amirlerimizin
        2nd plural amirinizin amirlerinizin
        3rd plural amirlerinin amirlerinin

        References

        • “amir”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu

        Uzbek

        Etymology

        Inherited from Chagatai امیر (ʾmyr), from Arabic أَمِير (ʔamīr).

        Noun

        amir

        1. emir

        Derived terms

        Further reading

        • “amir“ in izoh.uz
        • “amir“ in izohli.uz