alienacyjny

Polish

Etymology

    From alienacja + -ny. First attested in 1847.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.ljɛ.naˈt͡sɘj.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘjnɘ
    • Syllabification: a‧lie‧na‧cyj‧ny

    Adjective

    alienacyjny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) alienation (state or process in which a person loses connection with their environment)
    2. (relational, property law) alienation (transfer of property to another person)

    Declension

    Declension of alienacyjny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative alienacyjny alienacyjna alienacyjne alienacyjni alienacyjne
    genitive alienacyjnego alienacyjnej alienacyjnego alienacyjnych
    dative alienacyjnemu alienacyjnej alienacyjnemu alienacyjnym
    accusative alienacyjnego alienacyjny alienacyjną alienacyjne alienacyjnych alienacyjne
    instrumental alienacyjnym alienacyjną alienacyjnym alienacyjnymi
    locative alienacyjnym alienacyjnej alienacyjnym alienacyjnych

    References

    1. ^ Piotr Dubrowski (1847), Słownik polsko-rossyjski, administracyjny i sądowy, zawierający: 1. Wyrażenia prawnicze i administracyjne; 2. Nazwy techniczne w budownictwie, górnictwie, hydraulice i.t.p.; 3. Imiona chrzestne; 4. Synoptyczną tabellę rang i stopni rossyjskich: wojskowych, cywilnych i duchowych‎[1] (in Polish), page 11

    Further reading