alienacja

See also: alienacją

Polish

Alternative forms

Etymology

Borrowed from French aliénation,[1] from Old French alienacion, from Latin aliēnātiō.[2] First attested in 1594.[3]

Pronunciation

  • IPA(key): /a.ljɛˈna.t͡sja/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -at͡sja
  • Syllabification: a‧lie‧na‧cja

Noun

alienacja f

  1. alienation (state or process in which a person loses connection with their environment) [from 20th c.]
    Synonym: wyobcowanie
  2. (philosophy, psychology) alienation (emotional isolation or dissociation) [from 19th c.][4]
  3. (property law) alienation (transfer of property to another person) [from 16th c.][3]
  4. (Middle Polish) asportation, expropriation [17th–18th c.][5]
  5. (Middle Polish) animosity [17th c.][5]

Declension

Declension of alienacja
singular plural
nominative alienacja alienacje
genitive alienacji alienacji, alienacyj1
dative alienacji alienacjom
accusative alienację alienacje
instrumental alienacją alienacjami
locative alienacji alienacjach
vocative alienacjo alienacje

1Archaic.

adjective

Collocations

References

  1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “alienacja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “alienacja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
  3. ↑ 3.0 3.1 Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “alienacyja”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
  4. ^ Aleksander Zdanowicz (1861), “aljenacja”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
  5. ↑ 5.0 5.1 Barbara Rykiel-Kempf (20.11.2019), “ALIENACJA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

Further reading