actuo

See also: actuó and actúo

Catalan

Pronunciation

Verb

actuo

  1. first-person singular present indicative of actuar

Latin

Etymology

    From āctus (“action”) + -ō.

    Pronunciation

    Verb

    āctuō (present infinitive āctuāre, perfect active āctuāvī, supine āctuātum); first conjugation

    1. (transitive) to actuate, activate, implement
      • 1750, Veremund Gufl, Philosophica Scholastica Universa, Volume II, Pars III Metaphysicæ, Tractatus II, Articulus VII, page 843
        […] utpote quæ eam egrediendo jam actuavit, ne amplius eſſet in potentia
        since, in going forth, it had already actuated her so that she was no longer in potency

    Conjugation

    Derived terms

    Descendants

    • Catalan: actuar
    • English: actuate
    • Galician: actuar
    • Italian: attuare
    • → Portuguese: atuar
    • Spanish: actuar

    Portuguese

    Verb

    actuo

    1. first-person singular present indicative of actuar