zacofaniec

Polish

Etymology

    From zacofany + -ec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /za.t͡sɔˈfa.ɲɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛt͡s
    • Syllabification: za‧co‧fa‧niec

    Noun

    zacofaniec m pers

    1. (colloquial, derogatory) obscurant, obscurantist, reactionary
      Synonyms: obskurant, obskurantysta, prymityw, reakcjonista, wstecznik

    Declension

    Declension of zacofaniec
    singular plural
    nominative zacofaniec zacofańcy, zacofańce1
    genitive zacofańca zacofańców
    dative zacofańcowi zacofańcom
    accusative zacofańca zacofańców
    instrumental zacofańcem zacofańcami
    locative zacofańcu zacofańcach
    vocative zacofańcu, zacofańcze zacofańcy

    1Deprecative.

    adjective
    verbs
    • zacofać pf
    • zacofnąć pf

    Further reading

    • “zacofaniec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “zacofaniec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)