zacofanie

Polish

Etymology

    From zacofać + -anie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /za.t͡sɔˈfa.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛ
    • Syllabification: za‧co‧fa‧nie

    Noun

    zacofanie n

    1. backwardness (state of being backward)
      Synonyms: niedorozwój, średniowiecze, upośledzenie, zaniedbanie, zapóźnienie
    2. backwardness (resistance to change)
      Synonyms: ciemniactwo, ciemnota, obskurantyzm, średniowiecze, wstecznictwo, wsteczność

    Declension

    Declension of zacofanie
    singular
    nominative zacofanie
    genitive zacofania
    dative zacofaniu
    accusative zacofanie
    instrumental zacofaniem
    locative zacofaniu
    vocative zacofanie
    adjective
    verbs
    • zacofać pf
    • zacofnąć pf

    Noun

    zacofanie n

    1. verbal noun of zacofać

    Declension

    Declension of zacofanie
    singular
    nominative zacofanie
    genitive zacofania
    dative zacofaniu
    accusative zacofanie
    instrumental zacofaniem
    locative zacofaniu
    vocative zacofanie

    Further reading

    • “zacofanie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “zacofanie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)