prymityw

Polish

Etymology

    Back-formation from prymitywny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /prɘˈmi.tɘf/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -itɘf
    • Syllabification: pry‧mi‧tyw

    Noun

    prymityw m inan

    1. primitivism (low quality of something, differentiating it from modern facilities that have been improved, e.g. in terms of technology or convenience of use)
      Synonym: prymitywizm
    2. primitive object (something that is not technologically advanced)
    3. (art) primitivism (artistic movement)
      Synonym: prymitywizm
    4. (art) primitivist work of art
      Synonym: prymitywizm

    Declension

    Declension of prymityw
    singular plural
    nominative prymityw prymitywy
    genitive prymitywu prymitywów
    dative prymitywowi prymitywom
    accusative prymityw prymitywy
    instrumental prymitywem prymitywami
    locative prymitywie prymitywach
    vocative prymitywie prymitywy

    Noun

    prymityw m pers

    1. (derogatory) obscurant, obscurantist, reactionary
      Synonyms: obskurant, obskurantysta, reakcjonista, wstecznik, zacofaniec
    2. (art) primitivist (non-professional artist, usually naïve or folk, who creates works characterized by a combination of naïve realism and deformations of reality)
      Synonym: prymitywista

    Declension

    Declension of prymityw
    singular plural
    nominative prymityw prymitywy, prymitywi
    genitive prymitywa prymitywów
    dative prymitywowi prymitywom
    accusative prymitywa prymitywów
    instrumental prymitywem prymitywami
    locative prymitywie prymitywach
    vocative prymitywie prymitywy, prymitywi
    adjective
    nouns
    verbs
    • prymitywizować impf
    • prymitywnieć impf
    • sprymitywizować pf

    Further reading

    • “prymityw”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “prymityw”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)