wodolejca

See also: wodolejcą

Polish

Etymology

    From woda + -o- + lać + -ca. Coined by Jan Kochanowski.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɔ.dɔˈlɛj.t͡sa/
    • Rhymes: -ɛjt͡sa
    • Syllabification: wo‧do‧lej‧ca

    Noun

    wodolejca m pers

    1. (dated) driveler, yapper (one who speaks nonsense)

    Declension

    Declension of wodolejca
    singular plural
    nominative wodolejca wodolejcy, wodolejce1
    genitive wodolejcy wodolejców
    dative wodolejcy wodolejcom
    accusative wodolejcę wodolejców
    instrumental wodolejcą wodolejcami
    locative wodolejcy wodolejcach
    vocative wodolejco wodolejcy

    1Deprecative.

    verb

    References

    1. ^ Maria Karpluk (1975), “O języku poezji Jana Kochanowskiego”, in Język Polski‎[1] (in Polish), pages 10–11

    Further reading

    • “wodolejca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)