wederkeren
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈʋeː.dərˌkeː.rə(n)/
Audio: (file)
Verb
wederkeren
- (formal or dated) to return
- Synonym: terugkeren
Conjugation
| Conjugation of wederkeren (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | wederkeren | |||
| past singular | keerde weder | |||
| past participle | wedergekeerd | |||
| infinitive | wederkeren | |||
| gerund | wederkeren n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | keer weder | keerde weder | wederkeer | wederkeerde |
| 2nd person sing. (jij) | keert weder, keer weder2 | keerde weder | wederkeert | wederkeerde |
| 2nd person sing. (u) | keert weder | keerde weder | wederkeert | wederkeerde |
| 2nd person sing. (gij) | keert weder | keerde weder | wederkeert | wederkeerde |
| 3rd person singular | keert weder | keerde weder | wederkeert | wederkeerde |
| plural | keren weder | keerden weder | wederkeren | wederkeerden |
| subjunctive sing.1 | kere weder | keerde weder | wederkere | wederkeerde |
| subjunctive plur.1 | keren weder | keerden weder | wederkeren | wederkeerden |
| imperative sing. | keer weder | |||
| imperative plur.1 | keert weder | |||
| participles | wederkerend | wedergekeerd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||