waaka
Alabama
Etymology
Noun
waaka (diminutive waakasi)
Derived terms
- waaka illapihchi hobaski
- waaka inkamàaya
- waaka isholisso
- waaka iwwataaka
- waakaboska
- waakanaani
- waakanipo
- waakapaapoksi
- waakasbatka
- waakatayyi
- waakhoba iⁿwataaka
- waakhòoba
- waakimaayilpa
- waakimanihtasi
- waakimpisi
- waakimpíchi
- waakinchoswa
- waakintakba
- waakisbatka
- waakistimataakachi
- waakiⁿholihta
- waaknipo aboska
- waakossiki
- wakniya
References
- Cora Sylestine; Heather K.Hardy; Timothy Montler (1993), “waaka”, in Alabama Dictionary (digital republishing of Dictionary of the Alabama Language), University of North Texas, published 2004
Northern Ohlone
Alternative forms
- wāka (Harrington's orthography)
Etymology
Compare Southern Ohlone waak.
Pronoun
waaka
See also
| person | subject | object | possessive | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| disjunctive1 | proclitic |
enclitic | disjunctive1 | proclitic | enclitic | |||
| singular | first | kaana | ek- | -ek, -k | kiš, kaaniš | kiš- | -kiš | ek-, kaanak |
| second | meene | em-, im- | -em, -im, -m | miš | emiš-, imiš-, miš- | -miš | em-, meenem | |
| third | waaka | Ø-2 | -Ø2 | wiš | Ø-2, eš- | -Ø2, -eš | i-, waakai- | |
| plural | first | makkin | mak- | -mak | makkiš, makkinše | — | — | mak-, makkinmak |
| second | makkam | kam- | -kam | makkamše | — | — | kam-, makkam | |
| third | waakamak | ya- | -ya | yaṭiš | — | — | ya-, waakamak | |
1 Disjunctive is mostly used in copular sentences or for emphasis, either alone (eg. kaana) or with a clitic (eg. kaana-k ...-ek).
2 Null morpheme. An unmarked verb implies a third person singular pronoun. The disjunctives waaka and wiš may also be used.
Note: Proclitic and enclitic forms can combine and undergo syncope, eg. ellešk (“let me do to him/her/it”) = elle + -eš + -ek
References
- María de los Angeles Colós, José Guzman, and John Peabody Harrington (1930s), Chochenyo Field Notes (Survey of California and Other Indian Languages)[1], Unpublished