waaka

See also: waaká- and waakaꞌ

Alabama

Etymology

    Borrowed from Spanish vaca.

    Noun

    waaka (diminutive waakasi)

    1. cow

    Derived terms

    • waaka illapihchi hobaski
    • waaka inkamàaya
    • waaka isholisso
    • waaka iwwataaka
    • waakaboska
    • waakanaani
    • waakanipo
    • waakapaapoksi
    • waakasbatka
    • waakatayyi
    • waakhoba iⁿwataaka
    • waakhòoba
    • waakimaayilpa
    • waakimanihtasi
    • waakimpisi
    • waakimpíchi
    • waakinchoswa
    • waakintakba
    • waakisbatka
    • waakistimataakachi
    • waakiⁿholihta
    • waaknipo aboska
    • waakossiki
    • wakniya

    References

    Northern Ohlone

    Alternative forms

    • wāka (Harrington's orthography)

    Etymology

    Compare Southern Ohlone waak.

    Pronoun

    waaka

    1. she/he/it (third-person, singular, subject pronoun)

    See also

    Northern Ohlone personal pronouns
    person subject object possessive
    disjunctive1 proclitic
    enclitic disjunctive1 proclitic enclitic
    singular first kaana ek- -ek, -k kiš, kaaniš kiš- -kiš ek-, kaanak
    second meene em-, im- -em, -im, -m miš emiš-, imiš-, miš- -miš em-, meenem
    third waaka Ø-2 -Ø2 wiš Ø-2, eš- -Ø2, -eš i-, waakai-
    plural first makkin mak- -mak makkiš, makkinše — — mak-, makkinmak
    second makkam kam- -kam makkamše — — kam-, makkam
    third waakamak ya- -ya yaṭiš — — ya-, waakamak

    1 Disjunctive is mostly used in copular sentences or for emphasis, either alone (eg. kaana) or with a clitic (eg. kaana-k ...-ek).
    2 Null morpheme. An unmarked verb implies a third person singular pronoun. The disjunctives waaka and wiš may also be used.
    Note: Proclitic and enclitic forms can combine and undergo syncope, eg. ellešk (“let me do to him/her/it”) = elle +‎ -eš +‎ -ek

    References

    • María de los Angeles Colós, José Guzman, and John Peabody Harrington (1930s), Chochenyo Field Notes (Survey of California and Other Indian Languages)‎[1], Unpublished